ادیب صابر
درگذشته ۵۴۶ هجری قمری، ترمذ
زندگی‌نامهٔ ادیب صابر
شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی در خوارزم ماند و اتسز را مدح گفت. اتسز توطئه‌ای برای قتل سنجر ترتیب داده بود. ادیب صابر از آن آگاه شد و سنجر را مطلع کرد و نقشهٔ اتسز باطل گردید. به همین دلیل اتسز دستور داد او را در رود جیحون غرق کردند.
آثار ادیب صابر
شعرهای ادیب صابر
- شمارهٔ ۵۳ — آن باده که من کشیدم از جام فراق
- شمارهٔ ۵۹ — ای ترک چو گل بخند و چون سرو ببال
- شمارهٔ ۵۶ — روی تو ز خورشید همی دارد ننگ
- شمارهٔ ۵۵ — ای خواب شبم برده به زلف شب رنگ
- شمارهٔ ۵۸ — رخسار تو را به تحفه نپسندم دل
- شمارهٔ ۵۲ — بی روی تو ای رشک گل و طیره باغ
- شمارهٔ ۵۷ — دلبر که بدو بود مرا مرهم دل
- شمارهٔ ۵۴ — ای تعبیه حسن تو جوق از پس جوق
- شمارهٔ ۶۴ — هر چند درآب دیده غرق است تنم
- شمارهٔ ۶۶ — آن به که شب و روز به می پیوندیم
- شمارهٔ ۶۲ — هم رنگ عقیق است لب جانانم
- شمارهٔ ۶۱ — دارم سر آن کز خط تو سر نکشم
- شمارهٔ ۶۷ — تا آتش عشق تو به دل ره دادم
- شمارهٔ ۶۵ — چون یاد تو را در دل پر خون آرم
- شمارهٔ ۶۰ — ای گنبد بر رفته ز تو پست شدم
- شمارهٔ ۶۳ — چون آتش اگرچه از هوا برگذریم
- شمارهٔ ۷۲ — رویت نه می است و عقل بگریزد از او
- شمارهٔ ۷۴ — گر داد جفای روزگار ای دلخواه
- شمارهٔ ۷۵ — آن شب که ز من جدا شدی ای دلخواه
- شمارهٔ ۶۸ — ای تو سبب شفا و بیماری من
- شمارهٔ ۶۹ — گشته است زبی خوابی و رنج و تب من
- شمارهٔ ۷۰ — ای عشق دلم تو خسته ای مرهم کو
- شمارهٔ ۷۱ — دف زن صنمی که سوختم در تف او
- شمارهٔ ۷۳ — زلفی است تو را که عاشقی زاید از او