قطران تبریزی
درگذشته ۴۶۵ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ قطران تبریزی
شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.
آثار قطران تبریزی
شعرهای قطران تبریزی
- شمارهٔ ۸۷ — زان زرد شد از داغ و درد رویم
- شمارهٔ ۸۶ — هرگه که من از طلعت تو دور بمانم
- شمارهٔ ۹۳ — هان صائم نواله این سفله میزبان
- شمارهٔ ۹۲ — خدای داند کز غم چگونه رنجورم
- شمارهٔ ۸۸ — آرزومند روی جانانم
- شمارهٔ ۹۱ — نهادم بر جدائی دل نهادم
- شمارهٔ ۹۰ — از دوست بمن دوش نشان آمد و پیغام
- شمارهٔ ۸۹ — هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنم
- شمارهٔ ۱۰۱ — آرامش جان من آرام روان من
- شمارهٔ ۹۵ — فراز و نشیب است روی زمین
- شمارهٔ ۹۹ — بوستان زرد شد ز باد خزان
- شمارهٔ ۹۸ — ای زدوده دل و زدوده سخن
- شمارهٔ ۹۷ — آن کس که بیک چشم زدن برد دل من
- شمارهٔ ۱۰۰ — گر ندیدی بهشت و حورالعین
- شمارهٔ ۹۴ — سرنگون مانده است جانم زان دو زلف سرنگون
- شمارهٔ ۹۶ — به تبریز خانه برین بر زمین؟
- شمارهٔ ۱۰۳ — از یار بریدن بسزا وار گزیدن
- شمارهٔ ۱۰۵ — بر گرد مه ز عنبر ما هم زده سماطین
- شمارهٔ ۱۰۶ — ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزان
- شمارهٔ ۱۰۴ — ای دل تو را بگفتم کز عاشقی حذر کن
- شمارهٔ ۱۰۸ — آن کس که گشت ایران ویران بدست او
- شمارهٔ ۱۰۹ — خداوندا به پیروزی همه گیتی گشادی تو
- شمارهٔ ۱۰۲ — آواره شد از مسکن و مأوا صنم من
- شمارهٔ ۱۰۷ — ای آفتاب روشن تابان میان گلشن