خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- شمارهٔ ۲۳۴ — ای سر زلف تو در حلقه و تاب افتاده
- شمارهٔ ۲۳۵ — ای سنبله ی زلف تو خرمن زده بر ماه
- شمارهٔ ۲۳۷ — ای از شب قمرسا برمه نقاب بسته
- شمارهٔ ۲۳۳ — زهی روی دل افروزت چراغ و چشم هر دیده
- شمارهٔ ۲۳۲ — ای چیده سنبل تر در باغ دسته بسته
- شمارهٔ ۲۳۶ — ای بیتو مرا پر آب دیده
- شمارهٔ ۲۳۰ — دوش می کردم سئوال از جان که آن جانانه کو
- شمارهٔ ۲۳۱ — زهی جمال تو خورشید مشرق دیده
- شمارهٔ ۲۴۲ — آتش اندر آب هرگز دیده ئی
- شمارهٔ ۲۴۳ — چو دستان برکشد مرغ صراحی
- شمارهٔ ۲۴۴ — تبسّمت الزهر و المزن باک
- شمارهٔ ۲۴۵ — ای مهر ماه روی ترا زهره مشتری
- شمارهٔ ۲۳۹ — ای خوشا مست و خراب اندر خرابات آمده
- شمارهٔ ۲۴۱ — ای لبت خنده بر شراب زده
- شمارهٔ ۲۴۰ — روی این چرح سیه روی ستمکاره سیاه
- شمارهٔ ۲۳۸ — دی آن بت کافر بچه با چنگ و چغانه
- شمارهٔ ۲۵۲ — چه کرده ام که بیکبارم از نظر بفکندی
- شمارهٔ ۲۵۱ — دلا بر عالم جان زن علم زین دیر جسمانی
- شمارهٔ ۲۵۳ — چون نداری جان معنی معنی جانرا چه دانی
- شمارهٔ ۲۴۶ — ایا صبا خبری کن مرا از آن که تو دانی
- شمارهٔ ۲۴۸ — چه چشم مست تو با خواب می کند بازی
- شمارهٔ ۲۴۷ — کامت اینست که هر لحظه ز پیشم رانی
- شمارهٔ ۲۵۰ — نه آخر تو آنی که ما را زیانی
- شمارهٔ ۲۴۹ — بدینسان که از ما جهانی جهانی