خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- شمارهٔ ۲۰۶ — گهیکه جان رود از چشم ناتوان بیرون
- شمارهٔ ۲۰۷ — بلبل خوش سرای شد مطرب مجلس چمن
- شمارهٔ ۲۱۳ — سنبل سیه بر سمن مزن
- شمارهٔ ۲۰۸ — بعقل کی متصوّر شود فنون جنون
- شمارهٔ ۲۰۹ — ای غمزه ی جادویت افسونگر بیماران
- شمارهٔ ۲۱۰ — هر زمان آهنگ بیزاریش بین
- شمارهٔ ۲۱۱ — نی نگر با اهل دل هر دم به معنی در سخن
- شمارهٔ ۲۱۲ — سرو را گل بار نبود گر بود نبود چنین
- شمارهٔ ۲۱۴ — خطّ زنگاری نگر از سبزه برگرد سمن
- شمارهٔ ۲۱۶ — ای کفر سر زلف تو غارتگر ایمان
- شمارهٔ ۲۱۵ — ای زلف تو زنجیر دل حلقه ربایان
- شمارهٔ ۲۱۷ — زهی خطی بخطا برده سوی خطّه ی چین
- شمارهٔ ۲۱۸ — یا رب ز باغ وصل نسیمی بمن رسان
- شمارهٔ ۲۲۱ — زبان خامه نتواند حدیث دل بیان کردن
- شمارهٔ ۲۲۰ — خوشا چشمی که بیند روی ترکان
- شمارهٔ ۲۱۹ — ای ز سنبل بسته شادروان مشکین بر سمن
- شمارهٔ ۲۲۴ — ای بوستان عارض تو گلستان جان
- شمارهٔ ۲۲۵ — ای صبا غلغل بلبل بگلستان برسان
- شمارهٔ ۲۲۶ — نه درد عشق می یارم نهفتن
- شمارهٔ ۲۲۸ — صید شیران می کند آهوی رو به باز او
- شمارهٔ ۲۲۹ — ترک من خاقان نگر در حلقه عشّاق او
- شمارهٔ ۲۲۷ — ای هیچ در میان نه ز موی میان تو
- شمارهٔ ۲۲۲ — خویش را در کوی بیخویشی فکن
- شمارهٔ ۲۲۳ — ای خواجه مرا با می و میخانه رها کن