امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۲۳۸ — زلف شستش که به هر مو دل دیگر بسته ست
- شمارهٔ ۲۳۹ — ای خوش آن وقت که ما را دل بی غم بوده ست
- شمارهٔ ۲۴۱ — در سرم تا ز سر زلف تو سودایی هست
- شمارهٔ ۲۴۰ — هر که راکن مکن هوش و خرد در کارست
- شمارهٔ ۲۳۶ — آنکه برده ست دلم زلف پریشان اینست
- شمارهٔ ۲۳۷ — یا رب، اندر دل خاک آن گل خندان چونست
- شمارهٔ ۲۴۲ — ستمی کز تو کشد مرد، ستم نتوان گفت
- شمارهٔ ۲۴۳ — سر آن قامت چون سرو روان خواهم گشت
- شمارهٔ ۲۵۱ — بار عشقت بر دلم باری خوش است
- شمارهٔ ۲۵۰ — گر چه سرو باغ را بالا خوش است
- شمارهٔ ۲۴۵ — نه مرا خواب به چشم و نه مرا دل در دست
- شمارهٔ ۲۴۴ — خبری ده به من، ای باد که جانان چونست
- شمارهٔ ۲۴۹ — اثری نماند باقی ز من اندر آرزویت
- شمارهٔ ۲۴۶ — شب و روز می بنالم ز جفای چشم مستت
- شمارهٔ ۲۴۷ — صفتی ست آب حیوان، زدهان نوشخندت
- شمارهٔ ۲۴۸ — منم و خیالبازی، شب و روز با جمالت
- شمارهٔ ۲۵۹ — ترک من طره مشوش کرده است
- شمارهٔ ۲۵۲ — عاشقان را درد بی مرهم خوش است
- شمارهٔ ۲۵۴ — یار بی موجب دل از ما برگرفت
- شمارهٔ ۲۵۳ — کار بالای تو تا بالا گرفت
- شمارهٔ ۲۵۵ — مردم از کوی تو چون بیدل نرفت
- شمارهٔ ۲۵۸ — یار ما را عزم رایی دیگر است
- شمارهٔ ۲۵۶ — از تو بر خاطر مرا آزار نیست
- شمارهٔ ۲۵۷ — مفلسی از پادشایی خوشتر است