امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۲۶۶ — صد دل اندر زلف شب گون سوخت ست
- شمارهٔ ۲۶۵ — چشم فتانت که دی بر رو نخفت
- شمارهٔ ۲۶۰ — مه غلام تست با رویی که هست
- شمارهٔ ۲۶۱ — روی خوبت دلبری را پایه ای است
- شمارهٔ ۲۶۴ — ای نسیم صبحدم، یارم کجاست
- شمارهٔ ۲۶۳ — رنگی از حسن تو در روی گل است
- شمارهٔ ۲۶۷ — ای دهانت، چشمه آب حیات
- شمارهٔ ۲۶۲ — آمد آن یاری که در دل جای اوست
- شمارهٔ ۲۶۸ — شکرین لعل تو کان نمک است
- شمارهٔ ۲۶۹ — نرگس مست تو خواب آلوده است
- شمارهٔ ۲۷۲ — درد سر دوستان آه و فغان من است
- شمارهٔ ۲۷۰ — ای که روی تو حیات جان است
- شمارهٔ ۲۷۱ — تیر کدامین بلاست کان به کمان تو نیست
- شمارهٔ ۲۷۴ — هر که نگه در تو کرد بیش به بستان نرفت
- شمارهٔ ۲۷۳ — عمر به پایان رسید در هوس روی دوست
- شمارهٔ ۲۷۵ — خوش بود آن بیدلی کز غم امانیش نیست
- شمارهٔ ۲۷۶ — نیست دلی کاندرو داغ جفای تو نیست
- شمارهٔ ۲۷۷ — در چمن جان من سرو خرامان یکی ست
- شمارهٔ ۲۷۸ — آنکه مزاج دلش باز ندانم که چیست
- شمارهٔ ۲۷۹ — درد دلم را طبیب چاره ندانست
- شمارهٔ ۲۸۱ — ای سر کشیده از من، سر کشم به پیشت
- شمارهٔ ۲۸۰ — چون غم هجران او نداشت نهایت
- شمارهٔ ۲۸۲ — چون در سخن درآمد لعل شکر مقالت
- شمارهٔ ۲۸۳ — چابک تر از تو در همه عالم سوار نیست