امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۳۱۴ — آن خط پر بلا که در آغاز رستن است
- شمارهٔ ۳۰۹ — از بند زلف غمزدگان را سبب فرست
- شمارهٔ ۳۱۳ — گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است
- شمارهٔ ۳۱۵ — از عشق اگر دلت چو کبابی به تابه ایست
- شمارهٔ ۳۰۸ — از لعل آتشین تو دل کان آتش است
- شمارهٔ ۳۱۰ — باز آن حریف بر سر سودای دیگرست
- شمارهٔ ۳۱۱ — یارب، که این درخت گل از بوستان کیست
- شمارهٔ ۳۱۲ — لعل لبت به چاشنی از انگبین به است
- شمارهٔ ۳۲۲ — رخت ولایت چشم پر آب را بگرفت
- شمارهٔ ۳۲۳ — مهی گذشت که آن مه به سوی ما نگذشت
- شمارهٔ ۳۱۹ — ز آنگهی که دل من به سوی یار من است
- شمارهٔ ۳۱۸ — گیرم که نیست پرسش آزادگان فنت
- شمارهٔ ۳۲۰ — ز بس که گوش جهانی پر از فغان من است
- شمارهٔ ۳۲۱ — ز خون دل که به رخسار ماجرای من است
- شمارهٔ ۳۱۶ — من کیستم که این غم تو با چو من کسی ست
- شمارهٔ ۳۱۷ — ای آفتاب تافته از روی انورت
- شمارهٔ ۳۲۴ — مرا کرشمه آن ترک گلعذار بکشت
- شمارهٔ ۳۲۵ — چو خشم مست تو در خوابگاه ناز بخفت
- شمارهٔ ۳۲۸ — کسی که عشق نبازد نه آدمی سنگ است
- شمارهٔ ۳۲۶ — شب فراق سیاه و مرا سیاه تر است
- شمارهٔ ۳۲۷ — هنوز آن رخ چون ماه پیش چشم من است
- شمارهٔ ۳۳۰ — چه داغهاست که بر سینه فگارم نیست
- شمارهٔ ۳۳۱ — مرا به عشق دل خویش نیز محرم نیست
- شمارهٔ ۳۲۹ — شکوفه غالیه بو گشت و باغ گل رنگ است