امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۶۹ — دریاب که جان خراب گشته ست
- شمارهٔ ۱۶۸ — بیا، ای دیده شهری به سویت
- شمارهٔ ۱۶۶ — جفا کز وی برین جان زبون رفت
- شمارهٔ ۱۶۷ — تماشا گاه جانها شد خیالت
- شمارهٔ ۱۷۰ — بازش هوس شکار برخواست
- شمارهٔ ۱۶۵ — دلم زو شب حدیث ناز می گفت
- شمارهٔ ۱۷۱ — خط کز لب آن پسر دمیده ست
- شمارهٔ ۱۶۴ — نگویم در تو عیبی، ای پسر، هست
- شمارهٔ ۱۷۹ — زلف سیه تو مشک چین است
- شمارهٔ ۱۷۲ — عشق تو بلای جان بسندست
- شمارهٔ ۱۷۶ — زلف تو هنوز تابدار است
- شمارهٔ ۱۷۵ — آنجاست دل من و هم آنجاست
- شمارهٔ ۱۷۷ — چشمت که میان خواب نازست
- شمارهٔ ۱۷۸ — یک موی ترا هزار دام است
- شمارهٔ ۱۷۴ — چشمم که بر روی تو فتاده ست
- شمارهٔ ۱۷۳ — ما را دل زار مستمند است
- شمارهٔ ۱۸۱ — ای خوانده بُتانِ حسن، شاهت
- شمارهٔ ۱۸۰ — می نوش که دور شادمانیست
- شمارهٔ ۱۸۲ — دیوانه شدم در آرزویت
- شمارهٔ ۱۸۵ — شهسوارم آمد و از سینه جان را برگرفت
- شمارهٔ ۱۸۳ — وقتی غباری زآستان بفرست سوی چاکرت
- شمارهٔ ۱۸۶ — هر قدم کاندر راه آن سرو خرامان برگرفت
- شمارهٔ ۱۸۴ — روز نوروزست و ساقی جام صهبا برگرفت
- شمارهٔ ۱۸۷ — روزگاری شد که دل با داغ هجران خو گرفت