امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۴۳۳ — ز عارض، طره بالا کن که کار خلق در هم شد
- شمارهٔ ۴۳۴ — کسی را کاین چنین زلف و بناگوش آن چنان باشد
- شمارهٔ ۴۲۸ — به پیران سر به کوی عاشقی رندانه خواهم شد
- شمارهٔ ۴۳۵ — ترا از وجه دل بردن ورای حسن آن باشد
- شمارهٔ ۴۳۲ — سخن می گفتم از لبهاش در کامم زبان گم شد
- شمارهٔ ۴۳۰ — مرو زینسان که هر سو جامه جان چاک خواهد شد
- شمارهٔ ۴۲۹ — من از جور و جفای دلبران دیوانه خواهم شد
- شمارهٔ ۴۳۱ — شبی، ای باد، سوی آن رخ گلگون نخواهی شد
- شمارهٔ ۴۳۷ — مبارک بامدادی کان جمال اندر نظر باشد
- شمارهٔ ۴۳۸ — سخن در پرده می گویی، زبان دانی همین باشد
- شمارهٔ ۴۴۱ — هنوزت ناز گرد چشم خواب‌آلود می‌گردد
- شمارهٔ ۴۴۳ — کسی کش چون تویی در دل همه شب تا سحر گردد
- شمارهٔ ۴۴۰ — به چشمم تا خیال لعل آن قصاب می‌گردد
- شمارهٔ ۴۴۲ — همه شب در دلم آن کافر خونخوار می‌گردد
- شمارهٔ ۴۳۹ — خوشم کردی به دشنامی توقع بیش می‌باشد
- شمارهٔ ۴۳۶ — مرا تا آشنایی با بتان دل ربا باشد
- شمارهٔ ۴۴۹ — مه روزه رسید و آفتابم روزه می دارد
- شمارهٔ ۴۴۴ — سپهر هفتمین کانجا بسی برج روان گردد
- شمارهٔ ۴۴۶ — بسند است آنکه زلف بناگوشت علم گیرد
- شمارهٔ ۴۴۸ — سوار چابک من باز عزم لشکری دارد
- شمارهٔ ۴۵۰ — اگر آن جادوی خونخواره نرگس در فسون آرد
- شمارهٔ ۴۴۵ — دلم را گاه آن آمد که کام از عیش برگیرد
- شمارهٔ ۴۵۱ — میا غمزه زنان بیرون که هویی در جهان افتد
- شمارهٔ ۴۴۷ — خوشم کاب دو چشم من همه روی زمین گیرد