امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۴۵۴ — مهش گویم، و لیکن مه سخن گفتن نمی داند
- شمارهٔ ۴۵۶ — زهی از درد خود یک چشم را بینم نمی بیند
- شمارهٔ ۴۵۵ — چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند
- شمارهٔ ۴۵۷ — بت محمل نشین من مگر حالم نمی داند
- شمارهٔ ۴۵۳ — چو زلفش فتنه شد بر جان، دلم آباد کی ماند
- شمارهٔ ۴۵۲ — به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد
- شمارهٔ ۴۵۸ — چو جان عاشقان آن ماه را سلطان و خان سازد
- شمارهٔ ۴۵۹ — دمی نبود که آن غمزه جهانی خون نمی سازد
- شمارهٔ ۴۶۱ — همه مستی خلق از ساغر و پیمانه می‌خیزد
- شمارهٔ ۴۶۲ — هوایی می رسد کز سر گریبان چاک خواهم زد
- شمارهٔ ۴۶۶ — چو ترک مست من هر لحظه ای سوی دگر غلتد
- شمارهٔ ۴۶۵ — رخی داری که وصف آن به خاطر درنمی‌گنجد
- شمارهٔ ۴۶۳ — دلت هر لحظه می‌گردد کجا روی وفا روید؟
- شمارهٔ ۴۶۰ — زمانی نیست کز دست تو جان من نمی‌سوزد
- شمارهٔ ۴۶۷ — چه خوش صبحی دمید امشب مرا از روی یار خود
- شمارهٔ ۴۶۴ — مشو پنهان برون آ، عالمی را جان بیاساید
- شمارهٔ ۴۷۰ — دلم برون شد از غمت، غمت ز دل برون نشد
- شمارهٔ ۴۶۹ — بتی کو هر دمم دشنامهای شکرین بخشد
- شمارهٔ ۴۷۵ — گفتم که ترا آخر دل خانه نمی یابد
- شمارهٔ ۴۷۱ — دل باز به جوش آمد، جانان که می آید
- شمارهٔ ۴۷۲ — ما را تو صنم باشی، دیگر به چه کار آید
- شمارهٔ ۴۷۴ — از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید
- شمارهٔ ۴۶۸ — دروغ و راستی کان غمزه غماز پیوندد
- شمارهٔ ۴۷۳ — شمع من اگر یک شب از خانه برون آید