امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۵۰۲ — روزی مگر این بسته در ما بگشایند
- شمارهٔ ۵۰۱ — عاقل ندهد عاشق دل سوخته را پند
- شمارهٔ ۵۰۶ — گر بار دگر ماه من از بام برآید
- شمارهٔ ۵۰۳ — آن سرو خرامنده که جستم، به بر آمد
- شمارهٔ ۵۰۵ — ترسم که از اطراف جهان دود برآید
- شمارهٔ ۵۰۷ — سروی چو تو در خلخ و نوشاد نباشد
- شمارهٔ ۵۰۴ — هر سر که به سودای تو از پای در آمد
- شمارهٔ ۵۰۰ — ای زلف تو دام دل دانا و خردمند
- شمارهٔ ۵۱۱ — گر چشم من از صورت تو دور نباشد
- شمارهٔ ۵۱۰ — روزی اگر آن ماه به مهمان من آید
- شمارهٔ ۵۱۲ — سروی چو تو در اچه و در تته نباشد
- شمارهٔ ۵۰۹ — بر آب رخت یک گل سیراب نیاید
- شمارهٔ ۵۰۸ — یک روز به عمری ز منت یاد نیاید
- شمارهٔ ۵۱۴ — دل بسته بالای یکی تنگ قبا شد
- شمارهٔ ۵۱۳ — بی نرگس تو خواب ندانم که چه باشد
- شمارهٔ ۵۱۵ — تا جان مرا از لب لعل تو خبر شد
- شمارهٔ ۵۱۸ — ما را غم آن شوخ، اگر بنده نسازد
- شمارهٔ ۵۲۰ — جان تشنگی از شربت عناب تو دارد
- شمارهٔ ۵۱۶ — آباد نشد دل که خراب پسران شد
- شمارهٔ ۵۱۷ — آن کودک نورسته که سیمین بدنی شد
- شمارهٔ ۵۲۲ — رویی که تو داری گل سیراب ندارد
- شمارهٔ ۵۱۹ — جانا، اگرم درد تو دیوانه نسازد
- شمارهٔ ۵۲۳ — دل نیست که در وی غم دلدار نگنجد
- شمارهٔ ۵۲۱ — دیوانه دلم زلف پریشان که دارد