امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۳۸۰ — صد بلا افتاد و صد فتنه بخاست
- شمارهٔ ۳۸۱ — گر ترا ناز و بدخویی این است
- شمارهٔ ۳۸۷ — از من آن کامیاب را چه غم است
- شمارهٔ ۳۸۳ — یار چون با ماست بهر دیدنش تعجیل چیست
- شمارهٔ ۳۸۲ — بهار آمد و گلهای بوستان بشکفت
- شمارهٔ ۳۸۴ — بدان بهانه که حسنی ست بس فراوانت
- شمارهٔ ۳۸۶ — کسی را به دور حسن تو پروای خواب نیست
- شمارهٔ ۳۸۵ — باز مست آمدنش نازکنان از جایی ست
- شمارهٔ ۳۹۳ — یا رب، آن زلف تو هیچ اشکنه بی دل هست؟
- شمارهٔ ۳۹۲ — یک سخن گر من ازان جان و جهان خواهم یافت
- شمارهٔ ۳۹۰ — زلف مشکینش که گویی را به چوگان یافته ست
- شمارهٔ ۳۹۴ — دردا که با من آن بت نامهربان نساخت
- شمارهٔ ۳۹۱ — خنده هرگز دهنی همچو دهان تو نیافت
- شمارهٔ ۳۸۸ — هر عاشقی که ترسد از طعنه و ملامت
- شمارهٔ ۳۹۵ — با این جمال روی صنم دیدنم خطاست
- شمارهٔ ۳۸۹ — یارب، چه شد کان ترک ما ترک محبان کرده است
- شمارهٔ ۳۹۷ — رخت کز آتش تبها به تاب در عرق است
- شمارهٔ ۴۰۲ — چه وزن ماه سما را برابر رویت
- شمارهٔ ۳۹۹ — دو اسپه پیک نظر می دوانم از چپ و راست
- شمارهٔ ۳۹۸ — جمال دوست مرا تا به چشم دیده شده ست
- شمارهٔ ۴۰۰ — لطافت تو چنان در خیال ما بنشست
- شمارهٔ ۴۰۳ — به خود مبین که چو روی من آفتابی هست
- شمارهٔ ۴۰۱ — بیا که دل بشد از انتظار آمدنت
- شمارهٔ ۳۹۶ — خیال روی تو چون در ناب در نظر است