امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۴۷۹ — دردا که دگر ما را آن یار نمی پرسد
- شمارهٔ ۴۷۷ — چشمت گهی از غمزه هشیار نخواهد شد
- شمارهٔ ۴۸۲ — دولت نه به زور است و به زاری چه توان کرد
- شمارهٔ ۴۷۶ — آن دل به چه کار آید کان خانه تو نبود
- شمارهٔ ۴۸۰ — ماهی که به سوی خود صد دل نگران بیند
- شمارهٔ ۴۷۸ — آن را که سر و کاری با چون تو نگار افتد
- شمارهٔ ۴۸۱ — چون بهر خرامیدن بارم ز زمین خیزد
- شمارهٔ ۴۸۳ — حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد
- شمارهٔ ۴۹۱ — ماییم درون سوخته، بیرون شده ای چند
- شمارهٔ ۴۸۸ — شب دلشدگان دیده بیدار نبندند
- شمارهٔ ۴۸۷ — عشاق حیات از لب خندان تو یابند
- شمارهٔ ۴۸۴ — تا غمزه خون ریز تو قصد دل ما کرد
- شمارهٔ ۴۸۹ — صد جان به یکی دانگ به بازار فروشند
- شمارهٔ ۴۹۰ — من بنده آن روی که دیدن نگذارند
- شمارهٔ ۴۸۵ — زلفین تو سرگشته چو باد سحرم کرد
- شمارهٔ ۴۸۶ — یک دل به سر کوی تو آباد نیابند
- شمارهٔ ۴۹۵ — بویی ز سر زلف نگارین به من آرید
- شمارهٔ ۴۹۲ — ای کز رخ تو دیده، همه جان و جهان دید
- شمارهٔ ۴۹۳ — هندوی مرا کشتن ترکانه ببیند
- شمارهٔ ۴۹۶ — باد آمد و زان سرو خرامان خبر آورد
- شمارهٔ ۴۹۸ — ای هم نفسان، یک نفسم باز گذارید
- شمارهٔ ۴۹۹ — دل رفت به سوی تو، همان سوی که شد ماند
- شمارهٔ ۴۹۷ — یک خنده بزن، زان لب لعل شکرآلود
- شمارهٔ ۴۹۴ — باد آمد و بویی زنگارم نرسانید