امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۷۶۸ — آن عزیزان که همه شب به دل من گردند
- شمارهٔ ۷۶۷ — چشم مست تو که دی بر من بیتاب افتاد
- شمارهٔ ۷۶۹ — جان فدای پسرانی که نکورو باشند
- شمارهٔ ۷۷۰ — یار زیبای مرا باز به من بنمایید
- شمارهٔ ۷۶۴ — دوش در خواب مرا بابت خودکاری بود
- شمارهٔ ۷۶۵ — باز عشق تو مرا مژده رسوایی داد
- شمارهٔ ۷۷۱ — باز با خویش گهی هم سخنش خواهم دید
- شمارهٔ ۷۶۶ — دوش آتش زدی و گریه مرا یاری داد
- شمارهٔ ۷۷۹ — صبح چون از روی مشرق رو نمود
- شمارهٔ ۷۷۸ — روی خوبت آفت جانی نمود
- شمارهٔ ۷۷۳ — خم زلف تو که زنجیر جنون می خوانند
- شمارهٔ ۷۷۵ — باز بوی گل مرا دیوانه کرد
- شمارهٔ ۷۷۴ — منم امروز حدیث تو و مهمانی چند
- شمارهٔ ۷۷۶ — باز یاد آن شبم دیوانه کرد
- شمارهٔ ۷۷۷ — باز زهره مطربی آغاز کرد
- شمارهٔ ۷۷۲ — یار باز آمد و بوی گل و ریحان آورد
- شمارهٔ ۷۸۰ — ابروی مانند ماهش بنگرید
- شمارهٔ ۷۸۵ — هر که را با تو سر و کاری بود
- شمارهٔ ۷۸۶ — آنچه بتوان، در غمت جان می کشد
- شمارهٔ ۷۸۲ — عافیت را بر زمین گردی نماند
- شمارهٔ ۷۸۷ — ترک من چون تیر مژگان برکشد
- شمارهٔ ۷۸۱ — خیمه نوروز بر صحرا زدند
- شمارهٔ ۷۸۳ — بزم ما را یک دو خواب آلوده اند
- شمارهٔ ۷۸۴ — هر که را یاری چو تو سرکش بود