امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۷۹۳ — بر رخت چون زلف پر خم بگذرد
- شمارهٔ ۷۹۴ — هر که دل با دلربایی می نهد
- شمارهٔ ۷۹۵ — مردمی نرگس او می داند
- شمارهٔ ۷۸۹ — آخر این دردم به درمان کی رسد
- شمارهٔ ۷۹۰ — لعل شیرینی چو خندان می‌شود
- شمارهٔ ۷۹۱ — شکل موزونت که در دل جا کند
- شمارهٔ ۷۹۲ — گر کسی در عشق آهی می‌کند
- شمارهٔ ۷۸۸ — ای که بر من جور تو بسیار شد
- شمارهٔ ۸۰۳ — باز گرفتار شد دل که درین سینه بود
- شمارهٔ ۷۹۶ — گل ز روی تو فرو می ریزد
- شمارهٔ ۸۰۲ — نیست به دست امید بخت مرا آن کمند
- شمارهٔ ۷۹۷ — دلم از بخت گهی شاد نبود
- شمارهٔ ۸۰۱ — هیچ کس از باغ و بر بوی وفایی ندید
- شمارهٔ ۷۹۹ — زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد
- شمارهٔ ۷۹۸ — گر سخن زان لب چون نوش شود
- شمارهٔ ۸۰۰ — یار قبا چست کرد، رخش به میدان برید
- شمارهٔ ۸۱۱ — هر که به دنباله کامی بود
- شمارهٔ ۸۰۸ — از در من دوش کان نگار در آمد
- شمارهٔ ۸۰۷ — صبح دمان بخت من ز خواب در آمد
- شمارهٔ ۸۰۶ — من نشنیدم که خط بر آب نویسند
- شمارهٔ ۸۰۵ — غمزه مردم کشی پرده صبرم درید
- شمارهٔ ۸۰۹ — روی نکو بی وجود ناز نباشد
- شمارهٔ ۸۱۰ — دلبر من دوش که مهمان رسید
- شمارهٔ ۸۰۴ — دل که به غم داد تن آرزوی جان خرید