امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۸۶۲ — سودای دیدن تو ز دیدن نمی رود
- شمارهٔ ۸۶۱ — این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود
- شمارهٔ ۸۶۳ — شب‌ها اسیر دردم و خوابم نمی‌برد
- شمارهٔ ۸۶۶ — عشقت خبر ز عالم بیهوشی آورد
- شمارهٔ ۸۶۵ — آن نخل تر که آب ز جوی جگر خورد
- شمارهٔ ۸۶۴ — سیمین زنخ که طره عنبرفشان برد
- شمارهٔ ۸۶۷ — ناگاه پیش ازان که کسی را خبر شود
- شمارهٔ ۸۶۰ — دل می بری به رفتن و هر کو چنان رود
- شمارهٔ ۸۷۵ — گفتی دلت مرا شد و از من جدا نشد
- شمارهٔ ۸۶۸ — هر شب دلم ز دست خیالت زبون شود
- شمارهٔ ۸۶۹ — هر روز چشم من به جمالی فرو شود
- شمارهٔ ۸۷۱ — کاری ست در سرم که به سامان نمی شود
- شمارهٔ ۸۷۰ — دل رفت و آرزوی تو از دل نمی‌شود
- شمارهٔ ۸۷۳ — بر من کنون که بی تو جهان تیره فام شد
- شمارهٔ ۸۷۴ — باز این دلم خدنگ بلا را نشانه شد
- شمارهٔ ۸۷۲ — زان گل که اندکی بته مشک ناب شد
- شمارهٔ ۸۷۶ — از حال مات هیچ حکایت نمی‌رسد
- شمارهٔ ۸۸۲ — شوخی نگر که آن بت عیار می‌کند
- شمارهٔ ۸۸۳ — تا چین زلف بر رخ دلدار نشکند
- شمارهٔ ۸۷۸ — یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود
- شمارهٔ ۸۷۷ — باد صبا ز نافهٔ چینت نمی‌رسد
- شمارهٔ ۸۸۰ — مشتاق چون نظاره آن سیمبر کند
- شمارهٔ ۸۸۱ — چشمت که قصد جان من ناتوان کند
- شمارهٔ ۸۷۹ — ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود