امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۹۱۵ — دل مرا چو ز روی تو یاد می آید
- شمارهٔ ۹۱۰ — کسی که عشق نورزد سیاه دل باشد
- شمارهٔ ۹۱۲ — ز خانه دوش که آن غمزه زن برون آمد
- شمارهٔ ۹۰۸ — اگر ز حال من آن شوخ را خبر باشد
- شمارهٔ ۹۱۱ — چه شد که یار بر آهنگ کین برون آمد؟
- شمارهٔ ۹۰۹ — در آن هجوم که یار تو پادشا باشد
- شمارهٔ ۹۱۴ — گل رسید و هرکسی سوی گلستان می‌رود
- شمارهٔ ۹۱۳ — فغان که جان من از عاشقی به جان آمد
- شمارهٔ ۹۲۲ — بتم چو روی سوی خانه کتاب آرد
- شمارهٔ ۹۱۶ — بیا نظاره کن، ای دل که یار می‌آید
- شمارهٔ ۹۱۷ — بهار بی رخ گلرنگ تو، چه کار آید؟
- شمارهٔ ۹۲۳ — صبا نسیمی از آن آشنا نمی آرد
- شمارهٔ ۹۲۰ — کسی که بهر تو جان باختن هوس دارد
- شمارهٔ ۹۱۸ — لبالب آر قدح کز گلو فرود آید
- شمارهٔ ۹۱۹ — کسی که شمع جمال تو در نظر دارد
- شمارهٔ ۹۲۱ — کسی که یار وفادار و مهربان دارد
- شمارهٔ ۹۲۴ — نظر ز روی تو خورشید بر نمی گیرد
- شمارهٔ ۹۲۷ — جهان چه بینم، چون دیدنی نمی‌ارزد
- شمارهٔ ۹۲۵ — سپیده دم که جهانی ز خواب برخیزد
- شمارهٔ ۹۳۰ — سرم فدات چو تیغ تو گرد سر گردد
- شمارهٔ ۹۲۶ — غمم بکشت به کار جهان که پردازد
- شمارهٔ ۹۲۸ — به راه عشق سلامت چگونه در گنجد؟
- شمارهٔ ۹۳۱ — چو نقش چشم توام در دل حزین گردد
- شمارهٔ ۹۲۹ — خطی که بر سمن آن گلعذار بنویسد