محتشم کاشانی
زندگی‌نامهٔ محتشم کاشانی
کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعه‌ای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
آثار محتشم کاشانی
شعرهای محتشم کاشانی
- شمارهٔ ۱۹ — زبدة الاخوان فصیح خوش کلام
- شمارهٔ ۲۰ - وله فی مرثیه — گلبرگ نو دمیدهٔ محمد تقی که بود
- شمارهٔ ۱۶ - مرثیه — بدر فلک شرف خلیفه
- شمارهٔ ۱۷ - وله ایضا — ای فلک حشمت که در دکان نظم محتشم
- شمارهٔ ۱۸ — میرزا جانی به یک آن سرو سرا بستان لطف
- شمارهٔ ۲۱ - وله ایضا — ایا ملاذ سلاطین که کردگار تو را
- شمارهٔ ۱۴ - قطعه — تا رخش طبعم از پی معنی تکاور است
- شمارهٔ ۱۵ - قطعه — ای فلک آستان که خاک درت
- شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا — ای عطا پیشه که دریای سخا و کرمت
- شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا — زیب اتراک جهان فخر هنرمندان عصر
- شمارهٔ ۲۶ — فوت امیر چندان آمد گران بر ایام
- شمارهٔ ۲۷ - وله ایضا در فوت منصوری شاعر — ناگاه سمند جان بهر سفر عقبی
- شمارهٔ ۲۳ — حافظ بی‌چاره در راه اجل
- شمارهٔ ۲۲ - وله ایضا — خان حاتم دل جم جاه که جبار جلیل
- شمارهٔ ۲۸ - در مدح سلطان مرادخان گوید — حبذا مرز و بوم دارالمرز
- شمارهٔ ۲۹ - ایضا در مرثیه — مه اوج سیادت میر جعفر
- شمارهٔ ۳۱ - وله ایضا — سپهر حوصله آن ابر دست دریا دل
- شمارهٔ ۳۲ - وله ایضا — ای کریمی که ز لطفت همه ذرات جهان
- شمارهٔ ۳۳ - وله ایضا — مسافران سبک سیر عالم ملکوت
- شمارهٔ ۳۷ - قطعه — هرکه از بهر خواجگان زمان
- شمارهٔ ۳۵ - وله ایضا در رثاء — میر حیدر گوهر درج ورع
- شمارهٔ ۳۶ - وله ایضا — ای جوان بخت مدبر که در اصلاح امور
- شمارهٔ ۳۰ - در تقاضای صله فرماید — ای به ذات کریم بی‌همتا
- شمارهٔ ۳۴ - وله ایضا — خان جم جاه پادشاه منش