عمادالدین نسیمی
زاده ۷۴۷ – درگذشته ۸۰۷ هجری قمری، بغداد
زندگی‌نامهٔ نسیمی
سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورد و قصایدی عربی نیز سروده است.
آثار نسیمی
شعرهای نسیمی
- شمارهٔ ۲۲۲ — قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکن
- شمارهٔ ۲۲۳ — با بخت سعد یارم چون هست یار با من
- شمارهٔ ۲۱۹ - ستایش فضل‌الله نعیمی — گر طالب بقایی اول فنا طلب کن
- شمارهٔ ۲۲۱ - نکوهش دزدان لباس روحانیت — ای دل ار پختهٔ عشقی، طمعِ خام مکن
- شمارهٔ ۲۱۸ — ساقی! نسیم وقت گل آمد شتاب کن
- شمارهٔ ۲۲۰ - در ستایش حافظ — بیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کن
- شمارهٔ ۲۱۷ — نه چرخ دیده نه سیاره از بدایت حسن
- شمارهٔ ۲۲۴ — گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار من
- شمارهٔ ۲۲۵ - ستایش فضل‌الله نعیمی — گر شبی بازآید از در شمع جان افروز من
- شمارهٔ ۲۳۲ — روی خداست ای صنم روی تو، رای من ببین
- شمارهٔ ۲۲۸ — ای در بلا فتاده دل مبتلای من
- شمارهٔ ۲۲۷ — آن شهنشاهم که از نطق «هی العلیا»ی من
- شمارهٔ ۲۲۹ — با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برون
- شمارهٔ ۲۲۶ — ای دهانت پسته خندان من
- شمارهٔ ۲۳۰ — گر شبی ماه من از ابر نقاب آید برون
- شمارهٔ ۲۳۱ — آن که ماه از شرم رویش بی نقاب آید برون
- شمارهٔ ۲۳۸ — آیینه دل پاک دار، ای طالب دیدار او
- شمارهٔ ۲۳۹ — زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در او
- شمارهٔ ۲۳۴ — ای سر زلف شکن بر شکن و چین بر چین
- شمارهٔ ۲۳۳ — عاقل دانا بیاب آیت سحر مبین
- شمارهٔ ۲۳۵ — ماه اگر خوانم رخت را، نیست مه تابان چنین
- شمارهٔ ۲۳۶ — عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنین
- شمارهٔ ۲۳۷ — ندا آمد به جان از چرخ پروین
- شمارهٔ ۲۴۰ — نگارا بی‌سر زلفت پریشانم، به جان تو