عمادالدین نسیمی

زندگی‌نامهٔ نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورد و قصایدی عربی نیز سروده است.

آثار نسیمی

• نسیمی
  • دیوان اشعار فارسی

شعرهای نسیمی

• شمارهٔ ۲۴۱ — عاشقم بر قامت رعنای تو
• شمارهٔ ۲۴۶ — با غیر مگو حالم، کاغیار نداند به
• شمارهٔ ۲۴۸ — ای خیال چشم مستت خون صهبا ریخته
• شمارهٔ ۲۴۳ — دویی شرک است از آن بگذر، موحد باش و یکتا شو
• شمارهٔ ۲۴۲ — دل مردم به جان آمد ز دست آن کمان ابرو
• شمارهٔ ۲۴۵ — ای جان عاشق از لب جانان ندا شنو
• شمارهٔ ۲۴۴ — در عشق تو ای مهرو! عاشق چو منی کوکو؟
• شمارهٔ ۲۴۷ — باز آمد آن خورشید جان در رخ نقاب انداخته
• شمارهٔ ۲۵۴ — ای جمالت نسخه اسماء حسنی آمده
• شمارهٔ ۲۵۳ — ای به میان دلبران زلف تو بر سر آمده
• شمارهٔ ۲۵۲ — ای رخ ماه پیکرت شاهد بر پری زده
• شمارهٔ ۲۵۰ — ای بر گل عذارت ریحان تر نوشته
• شمارهٔ ۲۵۵ - نکوهش قضات رشوه‌خوار — دلیل ما شد آن ساقی به دارالعیش میخانه
• شمارهٔ ۲۵۶ — منم آن رند فرزانه که دادم جان به جانانه
• شمارهٔ ۲۵۱ — ای نوبت جمال تو در ملک جان زده
• شمارهٔ ۲۴۹ — ماییم دل ز عالم بر زلف یار بسته
• شمارهٔ ۲۶۰ — بر گرد مه ز مشک خطی برکشیده‌ای
• شمارهٔ ۲۶۱ — دلیل صبح سعادت، محمد عربی
• شمارهٔ ۲۶۲ — ای که حاجت ز در اهل ریا می‌طلبی
• شمارهٔ ۲۵۸ — ای ماه من چرا ستم از سر گرفته‌ای
• شمارهٔ ۲۵۹ — بر گل از عنبر تر نقطه سودا زده‌ای
• شمارهٔ ۲۶۴ — یارب، ای سرو من! امشب در کنار کیستی؟
• شمارهٔ ۲۵۷ — تا بر اطراف سمن مشک ختن ریخته‌ای
• شمارهٔ ۲۶۳ — گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختی