عمادالدین نسیمی
زاده ۷۴۷ – درگذشته ۸۰۷ هجری قمری، بغداد
زندگی‌نامهٔ نسیمی
سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورد و قصایدی عربی نیز سروده است.
آثار نسیمی
شعرهای نسیمی
- شمارهٔ ۲۶۷ — ای ظاهر از مظاهر اشیا! خوش آمدی
- شمارهٔ ۲۶۸ — گر کنی قبله جان روی نگاری، باری
- شمارهٔ ۲۶۶ — ای باغ جنت از گل روی تو آیتی
- شمارهٔ ۲۶۹ — منه بر مهر خوبان دل، نصیب از عقل اگر داری
- شمارهٔ ۲۷۰ — گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاری
- شمارهٔ ۲۷۲ — وصالت عمر جاوید است و بخت سعد و فیروزی
- شمارهٔ ۲۶۵ — ای ز قیام قامتت هر طرفی قیامتی
- شمارهٔ ۲۷۱ — ای بر دل پردردم هردم ز تو آزاری
- شمارهٔ ۲۷۹ — دل ما جای غم توست و تو هم می‌دانی
- شمارهٔ ۲۷۳ — با چنین رفتن، به منزل کی رسی؟
- شمارهٔ ۲۷۶ - ستایش فضل‌الله نعیمی — فضل حق می‌دهدم هردم از این می جامی
- شمارهٔ ۲۷۷ — گوهر دریای وحدت آدم است، ای آدمی
- شمارهٔ ۲۷۴ — عاشقانت گرچه بسیارند، ما زانها یکی
- شمارهٔ ۲۸۰ — به عشقت جان و دل دادم به غم زان گشتم ارزانی
- شمارهٔ ۲۷۸ — بیار ای ساقی مهوش! می گلرنگ روحانی
- شمارهٔ ۲۷۵ - ستایش فضل‌الله نعیمی — دم حق دمید در ما، دم فضل لایزالی
- شمارهٔ ۲۸۴ — اگر میرم ز ناز نازنینی
- شمارهٔ ۲۸۵ — زهی چشم و زهی ابرو، زهی روی
- شمارهٔ ۲۸۶ — پاک دار آینه ات آینه اللهی
- شمارهٔ ۲۸۷ — گر تو عاشق می شوی بر «واو» شو بر «جیم » و «هی »
- شمارهٔ ۲۸۲ — زلف را بر هر دو رخ جا می کنی
- شمارهٔ ۲۸۸ — از می عشقش کنون مستم نه هی
- شمارهٔ ۲۸۳ — جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نی
- شمارهٔ ۲۸۱ — بیا ای احسن صورت! بیا ای اکمل معنی