نشاط اصفهانی
زاده ۱۱۷۵ – درگذشته ۱۲۴۴ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ نشاط اصفهانی
سیّدعبدالوهاب نشاطِ اصفهانی (زادهٔ ۱۱۷۵ هجری قمری در اصفهان- درگذشتهٔ ۱۲۴۴ هجری قمری) ملقب به معتمدالدوله از سیاستمداران، شاعران و هواداران مکتب بازگشت ادبی و از خوشنویسان صاحب نام در خطوط شکسته، نستعلیق و تعلیق سده سیزدهم هجری ایران بوده‌است. از او به‌عنوان نخستین وزیر امور خارجهٔ ایران نیز نام می‌برند. پدربزرگ او عبدالوهاب، حکومت اصفهان را به‌عهده داشت و مال و ثروت فراوان برای فرزندان خود به‌جا گذاشت. نشاط علاوه بر زبان مادری، زبان‌های عربی و ترکی را فراگرفت و در خوش‌نویسی سرآمد زمان خود شد. وی وزیر فتحعلی‌شاه قاجار بوده، در شکسته‌نویسی توانا و قدرتمند بوده و «گنجینهٔ معتمد» از آثار باقی‌ماندهٔ اوست. نسب وی به حکیم سلمان، طبیب مخصوص شاه عباس می‌رسد. نشاط از دوستان نزدیک عبدالمجید درویش بوده و عبدالمجید در خانه او اقامت داشته است و از شاگردان درویش عبدالمجید محسوب می‌شود. دیوان اشعار نشاط اصفهانی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار نشاط اصفهانی
شعرهای نشاط اصفهانی
- شمارهٔ ۵۶ — شاهد ما چه غم ار پرده دروقلاش است
- شمارهٔ ۵۴ — جان و جانان، دل و دلبر به هم است
- شمارهٔ ۵۵ — آگاه کسی ز کار ما نیست
- شمارهٔ ۴۹ — سرم خوش است و دو عالم به مدعای من است
- شمارهٔ ۵۲ — بستم ز دعا لب که دعا بی هوسی نیست
- شمارهٔ ۵۳ — زاهد ار ره ندهد خانه ی خماری هست
- شمارهٔ ۵۰ — جانم بلب و جام لبالب ز شراب است
- شمارهٔ ۵۱ — خاک بادا بسری کش اثر از سنگی نیست
- شمارهٔ ۶۴ — رقیب را مگر الفت بپاسبان باقیست
- شمارهٔ ۶۲ — عشق آفت و حسن دلفریب است
- شمارهٔ ۵۸ — گر بسوزیم بآتش همه گویند سزاست
- شمارهٔ ۵۷ — فرخنده طایری که گرفتار دام تست
- شمارهٔ ۶۱ — مثال این تن خاکی و خاک، آب و حباب است
- شمارهٔ ۵۹ — وقت آن شد که ز میخانه در آیم سر مست
- شمارهٔ ۶۰ — گر شهر حرام است و گرماه صیام است
- شمارهٔ ۶۳ — شمشیر تو چشمه ی حیات است
- شمارهٔ ۶۹ — حاصل انجام جز کشته ی آغاز نیست
- شمارهٔ ۶۸ — نوبت عیداست و عید دولت و دین است
- شمارهٔ ۶۷ — درد ما را نوبت بهبودی است
- شمارهٔ ۷۱ — عالمی در شادی و ما را غم است
- شمارهٔ ۶۵ — اگرت دیده و دل شیفته و گریان نیست
- شمارهٔ ۷۰ — نوبت خرمی بستان است
- شمارهٔ ۷۲ — سر نهادیم به سودای کسی کاین سر ازوست
- شمارهٔ ۶۶ — جز بر این در سری به سامان نیست