نشاط اصفهانی
زاده ۱۱۷۵ – درگذشته ۱۲۴۴ هجری قمری، اصفهان
زندگینامهٔ نشاط اصفهانی
سیّدعبدالوهاب نشاطِ اصفهانی (زادهٔ ۱۱۷۵ هجری قمری در اصفهان- درگذشتهٔ ۱۲۴۴ هجری قمری) ملقب به معتمدالدوله از سیاستمداران، شاعران و هواداران مکتب بازگشت ادبی و از خوشنویسان صاحب نام در خطوط شکسته، نستعلیق و تعلیق سده سیزدهم هجری ایران بودهاست. از او بهعنوان نخستین وزیر امور خارجهٔ ایران نیز نام میبرند. پدربزرگ او عبدالوهاب، حکومت اصفهان را بهعهده داشت و مال و ثروت فراوان برای فرزندان خود بهجا گذاشت. نشاط علاوه بر زبان مادری، زبانهای عربی و ترکی را فراگرفت و در خوشنویسی سرآمد زمان خود شد. وی وزیر فتحعلیشاه قاجار بوده، در شکستهنویسی توانا و قدرتمند بوده و «گنجینهٔ معتمد» از آثار باقیماندهٔ اوست. نسب وی به حکیم سلمان، طبیب مخصوص شاه عباس میرسد. نشاط از دوستان نزدیک عبدالمجید درویش بوده و عبدالمجید در خانه او اقامت داشته است و از شاگردان درویش عبدالمجید محسوب میشود. دیوان اشعار نشاط اصفهانی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار نشاط اصفهانی
شعرهای نشاط اصفهانی
- شمارهٔ ۲۸ — تنها نه من که چشم جهانی به روی تست
- شمارهٔ ۳۰ — دلگشا بی یار زندان بلاست
- شمارهٔ ۳۱ — کشور دل از جهانی دیگر است
- شمارهٔ ۲۶ — در دلم جلوه نما یا شمری فرسنگ است
- شمارهٔ ۲۹ — صبح است و بهار است و گل و نقل و نبید است
- شمارهٔ ۳۲ — بیا که نوبت مستی عشق و شرب مدام است
- شمارهٔ ۲۵ — بر آستان بنشین گر بخانه راهی نیست
- شمارهٔ ۲۷ — فرخنده پیکریست که سر در هوای تست
- شمارهٔ ۳۴ — هر کرا دل، دلبری را منزل است
- شمارهٔ ۳۵ — در عشق هیچ مرحله جای درنگ نیست
- شمارهٔ ۳۸ — زنده بی عشق کسی در همه ی عالم نیست
- شمارهٔ ۳۶ — قرارگاه جهان بر مدار تقدیر است
- شمارهٔ ۳۹ — گرچه ما را پای تا سرجرم و سر تا پا خطاست
- شمارهٔ ۳۷ — بهر جا بنگرم بالا و گرپست
- شمارهٔ ۴۰ — حاصل هر دو جهان خوشه ای از خرمن ماست
- شمارهٔ ۳۳ — سرتاسر عالم به تن امروز سری نیست
- شمارهٔ ۴۷ — مهی امشب مگر در خانهٔ ماست
- شمارهٔ ۴۸ — راه بیرون شدن از هر دو جهانم هوس است
- شمارهٔ ۴۲ — این سرما و آن خم زنجیر اوست
- شمارهٔ ۴۱ — روز طرب و خرمی دولت و دین است
- شمارهٔ ۴۴ — شمشیر بدست آمد سر مست زجام است
- شمارهٔ ۴۶ — فصل گل است و موسم دیوان و گاه نیست
- شمارهٔ ۴۵ — از خواجگان کرامت و از بندگان خطاست
- شمارهٔ ۴۳ — غم به جایی فکند رخت که غمخواری هست