اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۲۵ — پرسش خسته‌ای روا باشد
- غزل شمارهٔ ۲۲۶ — دلی که با سر زلف تو آشنا باشد
- غزل شمارهٔ ۲۲۸ — تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشد
- غزل شمارهٔ ۲۲۹ — بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشد
- غزل شمارهٔ ۲۳۰ — هر که آن قامت و بالای بلندش باشد
- غزل شمارهٔ ۲۲۷ — نمی‌بینم بت خود را، نمی‌دانم کجا باشد؟
- غزل شمارهٔ ۲۳۱ — بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشد
- غزل شمارهٔ ۲۲۴ — تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشد
- غزل شمارهٔ ۲۳۹ — چون قد تو در چمن نباشد
- غزل شمارهٔ ۲۳۶ — اگر گوش بر دشمنانت نباشد
- غزل شمارهٔ ۲۳۸ — باید که مال دنیا مسمار دل نباشد
- غزل شمارهٔ ۲۳۲ — مستیم و مستی ما از جام عشق باشد
- غزل شمارهٔ ۲۳۴ — روزی که از لب تو بر ما سلام باشد
- غزل شمارهٔ ۲۳۷ — هر که صید او شود با دیگری کارش نباشد
- غزل شمارهٔ ۲۳۵ — معشوقه پی وفا نباشد
- غزل شمارهٔ ۲۳۳ — گدایی را که دل در بند یار محتشم باشد
- غزل شمارهٔ ۲۴۵ — دوشت به خواب دیدم، تعبیر این چه باشد؟
- غزل شمارهٔ ۲۴۷ — او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشد
- غزل شمارهٔ ۲۴۳ — هر نقش که پیش آید گویم: مگر او باشد
- غزل شمارهٔ ۲۴۴ — با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟
- غزل شمارهٔ ۲۴۲ — بیدلان را چاره از روی دلارامی نباشد
- غزل شمارهٔ ۲۴۶ — آن کس که دلیش بوده باشد
- غزل شمارهٔ ۲۴۱ — سر عشق از خرد برون باشد
- غزل شمارهٔ ۲۴۰ — رنگین‌تر از رخ تو گل در چمن نباشد