رفیق اصفهانی
زاده ۱۱۵۰ – درگذشته ۱۲۱۲ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ رفیق اصفهانی
محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده تاریخ وفات وی را به این صورت سروده است: با وفات رفیق بتوان گفت: اوستاد یگانه رفت ای‌وای از دیار مهین سخن‌سنجان شاعر جاودانه رفت ای‌وای گر کسی سال مرگ او خواهد گو: رفیق از میانه رفت ای‌وای نسخه‌ای از دیوانی او شامل قصاید و غزلیات و رباعیات، به خط میر عبدالباقی بن میرحسن قزوینی در کتابخانهٔ ملی ایران موجود است. دیوان وی به کوشش احمد کرمی تصحیح و منتشر شده است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار رفیق اصفهانی
شعرهای رفیق اصفهانی
- شمارهٔ ۳۱۸ — نگاه دلکش و رفتار دلستان که تو داری
- شمارهٔ ۳۲۰ — جان من گر دل به دست دلستانی داشتی
- شمارهٔ ۳۱۹ — حیف از تو که با اهل وفا یار نباشی
- شمارهٔ ۳۱۳ — برای مدعی ترک من ای پیمان شکن کردی
- شمارهٔ ۳۱۴ — چنان گشته ام ناتوان از جدایی
- شمارهٔ ۳۱۵ — دمی هزار جفا می کشم ز خوی فلانی
- شمارهٔ ۳۱۶ — خوش آن محفل که هر دم ساغر می
- شمارهٔ ۳۱۷ — ای دل ز تو خوش سالی و ماهی به نگاهی
- شمارهٔ ۳۲۱ — وعدهٔ لطف و کرم‌ها کردی
- شمارهٔ ۳۲۲ — برد از دست دلها آورد چون پیش رو دستی
- شمارهٔ ۳۲۳ — جور با ما می کنی تا می کنی
- شمارهٔ ۳ — گفتی چه حاجت است ترا تا روا شود
- شمارهٔ ۲ — والا نصیر ملت و دین میرزا نصیر
- شمارهٔ ۴ — مژده ایدل که وقت آن آمد
- شمارهٔ ۵ — در صفاهان که ساحت پاکش
- شمارهٔ ۱ — ای برده رشح جام تو جمشید را ز هوش
- شمارهٔ ۶ — گر بدین گونه که با من زین بیش
- شمارهٔ ۸ — رسید نامه ای از حضرت وفا و شکفتم
- شمارهٔ ۷ — کجاست آن که پیامی ز دلستان برساند
- شمارهٔ ۱ — دل خوش شودت ز مشکل ما
- شمارهٔ ۲ — دل من دشمن من کرد به من جانان را
- شمارهٔ ۳ — دلم می‌خواست بینم صورت او بی‌نقاب اما
- شمارهٔ ۴ — از دیروزم بتر امروز از دیشب بتر امشب
- شمارهٔ ۵ - قطعهٔ دوبیتی — هم به صحرا سبزه سرزد هم به گلشن گل دمید