رفیق اصفهانی
زاده ۱۱۵۰ – درگذشته ۱۲۱۲ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ رفیق اصفهانی
محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده تاریخ وفات وی را به این صورت سروده است: با وفات رفیق بتوان گفت: اوستاد یگانه رفت ای‌وای از دیار مهین سخن‌سنجان شاعر جاودانه رفت ای‌وای گر کسی سال مرگ او خواهد گو: رفیق از میانه رفت ای‌وای نسخه‌ای از دیوانی او شامل قصاید و غزلیات و رباعیات، به خط میر عبدالباقی بن میرحسن قزوینی در کتابخانهٔ ملی ایران موجود است. دیوان وی به کوشش احمد کرمی تصحیح و منتشر شده است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار رفیق اصفهانی
شعرهای رفیق اصفهانی
- شمارهٔ ۲۶۷ — شد چو شب روزم سیاه از دست تو
- شمارهٔ ۲۷۱ — با این همه بی وفائی تو
- شمارهٔ ۲۶۵ — خوش است در سرمه روی نیکوان دیدن
- شمارهٔ ۲۷۲ — گر سر ببرندم نکشم پا ز در تو
- شمارهٔ ۲۶۹ — نه صبر دارم و نه تاب و نه توان بی تو
- شمارهٔ ۲۶۶ — آن می که هست آّب خضر شرمسار از آن
- شمارهٔ ۲۷۰ — دو دلستان که بلای دلند و جان هر دو
- شمارهٔ ۲۶۸ — کس را اگر یاری بود ای یار یاری همچو تو
- شمارهٔ ۲۷۴ — گل خوار بود چو خار بی تو
- شمارهٔ ۲۷۶ — خوش تر ز طوبی است به خوبی نهال تو
- شمارهٔ ۲۷۵ — جان و دلم راست صد رخنه هر سو
- شمارهٔ ۲۷۷ — افکند مرد چنین گر نگه پرفن تو
- شمارهٔ ۲۷۸ — آمد ز خانه بیرون در دست جام باده
- شمارهٔ ۲۷۹ — این همه الفت به غیر از من جدایی این همه
- شمارهٔ ۲۸۰ — ای می فروش آزادیم زین سبحهٔ صددانه ده
- شمارهٔ ۲۷۳ — دشمنی آن قدر که با ما تو
- شمارهٔ ۲۸۴ — تا کلک قضا رقم کشیده
- شمارهٔ ۲۸۵ — عادت به این مکن که کنی جور و کین همه
- شمارهٔ ۲۸۷ — به چرخ اگر چه فزونست از شماره ستاره
- شمارهٔ ۲۸۳ — بی‌جهت توسن کین تاخته‌ای یعنی چه؟
- شمارهٔ ۲۸۶ — جان می کندم ز تن کناره
- شمارهٔ ۲۸۸ — کشم جور از غمت ای نازنین ماه
- شمارهٔ ۲۸۱ — تا لاله و گل هست میان گل و لاله
- شمارهٔ ۲۸۲ — تنی دارد بنامیزد ز جان به