رفیق اصفهانی
زاده ۱۱۵۰ – درگذشته ۱۲۱۲ هجری قمری، اصفهان
زندگینامهٔ رفیق اصفهانی
محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزیفروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده تاریخ وفات وی را به این صورت سروده است: با وفات رفیق بتوان گفت: اوستاد یگانه رفت ایوای از دیار مهین سخنسنجان شاعر جاودانه رفت ایوای گر کسی سال مرگ او خواهد گو: رفیق از میانه رفت ایوای نسخهای از دیوانی او شامل قصاید و غزلیات و رباعیات، به خط میر عبدالباقی بن میرحسن قزوینی در کتابخانهٔ ملی ایران موجود است. دیوان وی به کوشش احمد کرمی تصحیح و منتشر شده است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار رفیق اصفهانی
شعرهای رفیق اصفهانی
- شمارهٔ ۲۴۴ — از لطف نمی بینی سویم چه خطا کردم
- شمارهٔ ۲۴۳ — رخت جنت قدت طوبی است گفتم
- شمارهٔ ۲۴۵ — به عالم حاصلی جز غم ندارم
- شمارهٔ ۲۴۶ — چند از دست تو سوزد جان من
- شمارهٔ ۲۴۱ — زان دم که با تو عهد گسل عهد بسته ام
- شمارهٔ ۲۴۸ — بیا ای بت دمی در کعبه از بتخانه مسکن کن
- شمارهٔ ۲۴۲ — به بلا زار و مبتلا که منم
- شمارهٔ ۲۴۷ — پس از کشتن گذاری بر مزارم میتوان کردن
- شمارهٔ ۲۵۰ — دلم خواهد که جان در راه خوبان
- شمارهٔ ۲۵۳ — ز خوناب دل و از دیده خونابه بار من
- شمارهٔ ۲۵۴ — نداند کاش قدر مهر من مهرآزمای من
- شمارهٔ ۲۴۹ — شد جان پاکان در رهت از بسکه خاک ای نازنین
- شمارهٔ ۲۵۶ — خوشم بسایه ات ای سرو نازپرور من
- شمارهٔ ۲۵۵ — با من آن نامهربان مه مهربان خواهد شدن
- شمارهٔ ۲۵۱ — رخ مانند گلبرگ ترش بین
- شمارهٔ ۲۵۲ — دور شد از یکدگر دور ز جانان من
- شمارهٔ ۲۶۱ — من نه در پیری ز هجر آن جوانم ناتوان
- شمارهٔ ۲۵۸ — صید سگان ایندرم تیع جفا بر من مزن
- شمارهٔ ۲۶۲ — دل نه همین می برد از من حسن
- شمارهٔ ۲۶۳ — به کار عشق خوشم خود چه کار بهتر ازین
- شمارهٔ ۲۶۰ — به عمر خضر جدا از تو نیستم خرسند
- شمارهٔ ۲۶۴ — بیندیش ای پسر از آفت چشم بداندیشان
- شمارهٔ ۲۵۷ — به غیر دل که کند تا سحر فغان با من
- شمارهٔ ۲۵۹ — عاشقان را به جفا خوار مکن