رفیق اصفهانی
زاده ۱۱۵۰ – درگذشته ۱۲۱۲ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ رفیق اصفهانی
محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده تاریخ وفات وی را به این صورت سروده است: با وفات رفیق بتوان گفت: اوستاد یگانه رفت ای‌وای از دیار مهین سخن‌سنجان شاعر جاودانه رفت ای‌وای گر کسی سال مرگ او خواهد گو: رفیق از میانه رفت ای‌وای نسخه‌ای از دیوانی او شامل قصاید و غزلیات و رباعیات، به خط میر عبدالباقی بن میرحسن قزوینی در کتابخانهٔ ملی ایران موجود است. دیوان وی به کوشش احمد کرمی تصحیح و منتشر شده است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار رفیق اصفهانی
شعرهای رفیق اصفهانی
- شمارهٔ ۲۹۳ — نظر سوی دل افگاری نداری
- شمارهٔ ۲۹۱ — ای خوی بد ای دلبر بدخو که تو داری
- شمارهٔ ۲۹۲ — کی تو چو من ای نگار داری
- شمارهٔ ۲۸۹ — دقیقه فهم و ادا دان و نکته دان شده ای
- شمارهٔ ۲۹۶ — خوش آنکه کشی باده و از خانه برآیی
- شمارهٔ ۲۹۴ — بخشم از من گذر کردی و رفتی
- شمارهٔ ۲۹۰ — بازم چو شمع آتش به جان زد آتشین‌رخساره‌ای
- شمارهٔ ۲۹۵ — ز تست ما را امید یاری به توست ما را امیدواری
- شمارهٔ ۲۹۷ — مرا محروم از آن آستان کردی نکو کردی
- شمارهٔ ۳۰۱ — بسی ز اهل وفا گرچه از جفا کشتی
- شمارهٔ ۳۰۲ — در چمن جلوه گر ای سرو قد ساده کنی
- شمارهٔ ۳۰۴ — از آن در سینه از من کینه داری
- شمارهٔ ۲۹۸ — به غیر آن ماه را بی‌مهر با من مهربان کردی
- شمارهٔ ۳۰۰ — شد روزها که دارم بی مهر روی ماهی
- شمارهٔ ۳۰۳ — پیام من برسان ای نسیم صبح به جایی
- شمارهٔ ۲۹۹ — خوشا روزی و حبذا روزگاری
- شمارهٔ ۳۰۸ — ای قد تو سرو سهی روی تو گلبرگ طری
- شمارهٔ ۳۰۵ — به لب رسیده مرا جان ز محنت دوری
- شمارهٔ ۳۱۲ — تو نامهربان مه همانی که بودی
- شمارهٔ ۳۰۷ — اگر رود سر من چون حباب بر سر می
- شمارهٔ ۳۱۰ — جفاکارا به یاران جز جفا کاری نمی‌دانی
- شمارهٔ ۳۰۶ — ز می نام و نشان تا هست باقی
- شمارهٔ ۳۱۱ — جفاکاری تو یارا جز جفاکاری چه می‌دانی؟
- شمارهٔ ۳۰۹ — بندم از بند جدا گر تو جفا پیشه نمایی