شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۷ — رفت آن جانان ما از دست ما
- غزل شمارهٔ ۱۴ — دل ما گشته است دلبر ما
- غزل شمارهٔ ۲۰ — قدمی نه در آ در این دریا
- غزل شمارهٔ ۱۸ — چشم ما شد به نور او بینا
- غزل شمارهٔ ۲۱ — موج و دریا آب بادش نزد ما
- غزل شمارهٔ ۱۵ — عالمی غرقند در سیلاب ما
- غزل شمارهٔ ۱۹ — فقر ما خوشتر ز ملک پادشا
- غزل شمارهٔ ۱۶ — صد دوا بادا فدای درد بی درمان ما
- غزل شمارهٔ ۲۶ — مخزن گنج جملهٔ اسما ما
- غزل شمارهٔ ۲۵ — نانوشته حرف می خوانیم ما
- غزل شمارهٔ ۲۲ — اگر آئی در این دریا بیابی آبروی ما
- غزل شمارهٔ ۲۸ — روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما
- غزل شمارهٔ ۲۷ — عشق تو بلا و مبتلا ما
- غزل شمارهٔ ۲۳ — به هویت چو اوست با اسما
- غزل شمارهٔ ۲۹ — روشنست از نور رویش دیدهٔ بینای ما
- غزل شمارهٔ ۲۴ — جام گیتی نماست سید ما
- غزل شمارهٔ ۳۰ — در آمد ساقی و آورد جام می برای ما
- غزل شمارهٔ ۳۲ — شاه خودرائی است این سلطان ما
- غزل شمارهٔ ۳۶ — حضرت او را به او بینیم ما
- غزل شمارهٔ ۳۷ — غرق آب و آب را جوئیم ما
- غزل شمارهٔ ۳۴ — دل روان جان می دهد در عشق آن جانان ما
- غزل شمارهٔ ۳۵ — صد دوا بادا دوای درد بی درمان ما
- غزل شمارهٔ ۳۳ — دُرد درد دل بود درمان ما
- غزل شمارهٔ ۳۱ — هرچه خواهد می کند سلطان ما