شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ — نقش رویش خیال تا بسته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ — حبیبی سیدی یا ذالمعالی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ — در راه خدا بسی دویدیم
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ — جام گیتی نما علی ولی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱ — آن امیرالمؤمنین یعنی علی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ — دم به دم دم از ولای مرتضی باید زدن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ — ای دل ار عاشقی بیا از جان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ — ظهوری لم یزل ذاتی بذاتی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ — هر که دارد با علی یک مو شکی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ — گر در این بحر آشنا یابی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ — خرد پیمانهٔ انصاف اگر یک بار بردارد
- غزل شمارهٔ ۴ — ما به عین تو دیده ایم تو را
- غزل شمارهٔ ۲ — نعمت الله است دائم با خدا
- غزل شمارهٔ ۱ — هر چه گفتم عیان شود به خدا
- غزل شمارهٔ ۳ — عارفی کو بُود ز آل عبا
- غزل شمارهٔ ۵ — رند مستی جو دمی با او برآ
- غزل شمارهٔ ۹ — از ازل تا ابد خواند مرا
- غزل شمارهٔ ۶ — ذوق اگر داری در این دریا درآ
- غزل شمارهٔ ۸ — خار بی کنگر چه کار آید مرا
- غزل شمارهٔ ۱۱ — هر شب چون ماه می‌بینیم ما
- غزل شمارهٔ ۱۳ — این حضور عاشقان است الصلا
- غزل شمارهٔ ۷ — ظهور سلطنت عشق او است در دو سرا
- غزل شمارهٔ ۱۲ — مجلس خاص او است حضرت ما
- غزل شمارهٔ ۱۰ — گر بیازارد مرا موری ، نیازارم و را