شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۴۲ — جان چو عودست و دل چو مجمر ما
- غزل شمارهٔ ۴۵ — چیست عالم شبنمی از نهر ما
- غزل شمارهٔ ۳۸ — هرچه می گویند می گوئیم ما
- غزل شمارهٔ ۴۴ — خوش چشمهٔ آبی است روان در نظر ما
- غزل شمارهٔ ۳۹ — می زخم عشق می نوشیم ما
- غزل شمارهٔ ۴۳ — خوش آب حیاتی است روان در نظر ما
- غزل شمارهٔ ۴۰ — نور او در دیدهٔ بینا خوشی دیدیم ما
- غزل شمارهٔ ۴۱ — در خرابات فنا ملک بقا داریم ما
- غزل شمارهٔ ۵۳ — ما بنده درویشیم شاها نظری فرما
- غزل شمارهٔ ۵۲ — پادشاه و پادشاهی ما و درویشی ما
- غزل شمارهٔ ۴۸ — جام گیتی نماست این دل ما
- غزل شمارهٔ ۵۰ — جامیست چه جم نما دل ما
- غزل شمارهٔ ۵۱ — مشک چه بود شمه ای از موی ما
- غزل شمارهٔ ۴۶ — مرا گفت یاری که ای یار ما
- غزل شمارهٔ ۴۷ — از کرم بنواخت ما را یار ما
- غزل شمارهٔ ۴۹ — بندهٔ ساقی ما شو تا شوی سلطان ما
- غزل شمارهٔ ۵۶ — بیا ای ساقی مستان خدا را
- غزل شمارهٔ ۵۸ — ای یار دل یار به دست آر خدا را
- غزل شمارهٔ ۵۷ — نور تجلی او ساخت منور مرا
- غزل شمارهٔ ۵۵ — خرم آن دل که شود محرم اسرار شما
- غزل شمارهٔ ۵۹ — همه عالم تو را و او ما را
- غزل شمارهٔ ۶۰ — یار من بی یار کی ماند مرا
- غزل شمارهٔ ۵۴ — بحر در جوش است و رو دارد به ما
- غزل شمارهٔ ۶۱ — رند مستی چو دمی با او برآ