عطار نیشابوری
زندگی‌نامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.
آثار عطار
شعرهای عطار
- بخش ۵۱ - در بیان بی‌وفایی جهان — در جهان دانی که گردد معتبر؟
- بخش ۵۴ - در بیان فواید خدمت — تا توانی ای پسر خدمت گزین
- بخش ۵۰ - در چار خصلت که ترک کردن میباید — درگذر از چار خصلت زینهار
- بخش ۴۹ - در بیان چهار چیز که از کرامات حق است — چار چیزست از کرامت‌های حق
- بخش ۴۸ - در بیان رستگاری — گر همی‌خواهی که باشی رستگار
- بخش ۵۲ - در بیان معرفت الله — معرفت حاصل کن ای جان پدر
- بخش ۵۳ - در بیان ورع — در ورع ثابت قدم باش ای پسر
- بخش ۵۵ - در بیان تعظیم مهمان — ای برادر دار مهمان را عزیز
- بخش ۵۷ - در صفت علامتهای فاسق — هست فاسق را سه خصلت در نهاد
- بخش ۶۰ - در بیان حاجت خواستن — حاجت خود را مجوی از زشت روی
- بخش ۵۸ - در بیان علامات شقی — هست ظاهر سه علامت در شقی
- بخش ۶۳ - در بیان چار خصلت که کارهای شیطان است — چار خصلت فعل شیطانی بود
- بخش ۵۹ - در بیان علامتهای بخیل — سه علامت ظاهر آمد در بخیل
- بخش ۶۲ - در بیان سخاوت — در سخا کوش ای برادر در سخا
- بخش ۵۶ - در بیان علامتهای احمق — سه علامت دان که در احمق بود
- بخش ۶۱ - در بیان قناعت — با قناعت ساز دایم ای پسر
- بخش ۶۶ - در بیان علامتهای متقی — سه علامت باشد اندر متقی
- بخش ۶۷ - در علامتهای اهل جنت — هر که‌را باشد سه خصلت در سرشت
- بخش ۶۵ - در بیان علامتهای منافق — دور باش ای خواجه از اهل نفاق
- بخش ۶۴ - در علامتهای سخت دل — سخت دل را سه علامت یافتم
- بخش ۶۸ - در بیان صدقه دادن — گر کنی خیری به دست خویش کن
- بخش ۷۰ - در بیان صبر — تا شوی در روزگار از صابران
- بخش ۷۱ - در بیان تجرید و تفرید — گر صفا می‌بایدت تجرید شو
- بخش ۶۹ - در نصایح — خوف و اندوه است قوتِ بندگان