عطار نیشابوری
زندگی‌نامهٔ عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.
آثار عطار
شعرهای عطار
- بخش ۲۲ - در مناجات و ختم کتاب — یا الهی رحمت آور از کرم
- بخش ۲ - در نعمت سید المرسلین — سید الکونین ختم المرسلین
- بخش ۳ - در فضیلت ائمۀ دین — آن امامانی که کردند اجتهاد
- بخش ۵ - در بیان مخالفت نفس اماره — عاقل آن باشد که او شاکر بود
- بخش ۴ - در مناجات — پادشاها جرم ما را در گذار
- بخش ۷ - در بیان صفت اهل ایمان و در عمل خالص — هرکه باشد اهل ایمان ای عزیز
- بخش ۶ - در بیان فواید خاموشی — ای برادر گر تو هستی حق‌طلب
- بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم — حمد بی حد آن خدای پاک را
- بخش ۹ - در سیرت ملوک — چار خصلت ای برادر در جهان
- بخش ۱۲ - در بیان نیک بختی — شد دلیل نیک بختی چار چیز
- بخش ۱۱ - در بیان چارچیز که اندر خطر بود — چارچیزست ای برادر با خطر
- بخش ۱۳ - در بیان سبب عافیت — عافیت را گر بجویی ای عزیز
- بخش ۱۴ - در تواضع و صحبت درویشان — گر ترا عقلست با دانش قرین
- بخش ۸ - در بیان اصل ایمان — اصل ایمان هست شش چیز ای وحید
- بخش ۱۰ - در صفت علامتهای بزرگی — چارچیز آمد بزرگی را دلیل
- بخش ۱۵ - در صفت بدبختی — چارچیز آثار بدبختی بود
- بخش ۱۹ - در بیان تواضع و ترک تکلف — سر چه آرایی به دستار ای پسر
- بخش ۲۳ - در صنعت رستگاری — هست بی شک رستگاری در سه چیز
- بخش ۱۶ - در صفت ریاضت نفس و ترک دنیا — گر همی خواهی که گردی سر بلند
- بخش ۲۱ - در بیان عاقبت اندیشی — از بلا تا رسته گردی ای عزیز
- بخش ۱۸ - در صفت فقر و صبر — فقر خود را پیش کس پیدا مکن
- بخش ۲۰ - در بیان علامتهای ابلهی — چارچیز آمد نشان ابلهی
- بخش ۲۲ - در بیان چارچیز که صاحب عقل و دانش را ازینها دور باید بود — هر که‌را عقل است و دانش ای عزیز
- بخش ۱۷ - در صفت مجاهد نفس — نفس نتوان گشت الا با سه چیز