عراقی
زندگی‌نامهٔ عراقی
شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج کرد. بعدها به عربستان و سپس به قونیه رفت و به خدمت مولانا رسید و مصاحب و معاشر او شد. وی درسال ۶۸۶ یا ۶۸۸ هجری قمری در حدود سن هشتاد سالگی در دمشق وفات یافت. از آثار او می‌توان علاوه بر دیوان اشعار به مثنوی عشاق‌نامه و کتاب لمعات اشاره کرد. کتاب لمعات عراقی از روی نسخه‌ای که به تلاش همراهان وبگاه تصوف ایرانی آماده شده به گنجور اضافه شده است. «رسالهٔ اصطلاحات» نیز از روی نسخهٔ دیگری که به کوشش آقای محمد بیدآباد از همراهان وبگاه تصوف ایرانی آماده شده به گنجور اضافه شده است.
آثار عراقی
شعرهای عراقی
- غزل شمارهٔ ۳۹ — دل، که دائم عشق می‌ورزید، رفت
- غزل شمارهٔ ۴۱ — باز هجر یار دامانم گرفت
- غزل شمارهٔ ۴۲ — مرا گر یار بنوازد، زهی دولت زهی دولت
- غزل شمارهٔ ۴۳ — کی از تو جان غمگینی شود شاد؟
- غزل شمارهٔ ۴۵ — باز دل از در تو دور افتاد
- غزل شمارهٔ ۴۴ — هر که را جام می به دست افتاد
- غزل شمارهٔ ۴۰ — آه، به یک‌بارگی یار کم ما گرفت!
- غزل شمارهٔ ۴۶ — عشق شوری در نهاد ما نهاد
- غزل شمارهٔ ۵۱ — بنمای به من رویت، یارات نمی‌افتد
- غزل شمارهٔ ۵۳ — با عشق عقل‌فرسا دیوانه‌ای چه سنجد؟
- غزل شمارهٔ ۵۲ — با شمع روی خوبان پروانه‌ای چه سنجد؟
- غزل شمارهٔ ۵۰ — هر شب دل پر خونم بر خاک درت افتد
- غزل شمارهٔ ۴۹ — بی‌رخت جان در میان نتوان نهاد
- غزل شمارهٔ ۴۸ — بر من، ای دل، بند جان نتوان نهاد
- غزل شمارهٔ ۵۴ — با عشق قرار در نگنجد
- غزل شمارهٔ ۴۷ — عشق شوقی در نهاد ما نهاد
- غزل شمارهٔ ۵۵ — با عشق تو ناز در نگنجد
- غزل شمارهٔ ۵۶ — جانا، حدیث شوقت در داستان نگنجد
- غزل شمارهٔ ۵۹ — در حلقهٔ فقیران قیصر چه کار دارد؟
- غزل شمارهٔ ۵۸ — امروز مرا در دل جز یار نمی‌گنجد
- غزل شمارهٔ ۵۷ — امروز مرا در دل جز یار نمی‌گنجد
- غزل شمارهٔ ۶۱ — با درد خستگانت درمان چه کار دارد؟
- غزل شمارهٔ ۶۲ — با درد خستگانت درمان چه کار دارد؟
- غزل شمارهٔ ۶۰ — با پرتو جمالت برهان چه کار دارد؟