اقبال لاهوری
زاده ۱۲۹۰ – درگذشته ۱۳۵۷ هجری قمری، سیالکوت
زندگینامهٔ اقبال لاهوری
علامه محمد اقبال لاهوری در سال ١٨٧٣ میلادی در شهر سیالکوت ایالت پنجاب به دنیا آمد. در لاهور تحصیل کرد و سپس در کمبریج و مونیخ به مطالعه در فلسفه و حقوق پرداخت. سپس به لاهور بازگشت و به وکالت مشغول شد.اقبال معتقد است که روح قرآن با تعلیمات یونانی سازگاری ندارد و بسیاری از گرفتاریها از اعتماد به یونانیها ناشی شده است. تشویق اقبال به بازگشت اسلام به صحنهٔ سیاست و ضدیت با تمدن غرب و رد دستاوردهای فرهنگی و علمی غرب از مسائلی است که مورد توجه و استقبال و گاه مورد انتقاد گروههایی از اندیشمندان است. وی به سال ١٩٣٨ میلادی بدرود حیات گفت.
آثار اقبال لاهوری
شعرهای اقبال لاهوری
- بخش ۵۹ - ای خدای مهر و مه خاک پریشانی نگر — ای خدای مهر و مه خاک پریشانی نگر
- بخش ۶۰ - «شاخ نهال سدرهای خار و خس چمن مشو» — «شاخ نهال سدرهای خار و خس چمن مشو»
- بخش ۶۱ - دو عالم را توان دیدن بمینائی که من دارم — دو عالم را توان دیدن بمینائی که من دارم
- بخش ۶۳ - مه و ستاره که در راه شوق هم سفرند — مه و ستاره که در راه شوق هم سفرند
- بخش ۶۴ - درون لاله گذر چون صبا توانی کرد — درون لاله گذر چون صبا توانی کرد
- بخش ۵۷ - به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد — به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد
- بخش ۵۸ - ما که افتندهتر از پرتو ماه آمدهایم — ما که افتندهتر از پرتو ماه آمدهایم
- بخش ۶۲ - بر خیز که آدم را هنگام نمود آمد — بر خیز که آدم را هنگام نمود آمد
- بخش ۶۵ - اگر به بحر محبت کرانه میخواهی — اگر به بحر محبت کرانه میخواهی
- بخش ۶۸ - خرد از ذوق نگه گرم تماشا بود است — خرد از ذوق نگه گرم تماشا بود است
- بخش ۶۶ - زمانه قاصد طیار آن دلآرام است — زمانه قاصد طیار آن دلآرام است
- بخش ۷۰ - لاله این چمن آلودهٔ رنگ است هنوز — لاله این چمن آلودهٔ رنگ است هنوز
- بخش ۷۲ - چو موج مست خودی باش و سر بطوفان کش — چو موج مست خودی باش و سر بطوفان کش
- بخش ۶۷ - دگر ز ساده دلیهای یار نتوان گفت — دگر ز ساده دلیهای یار نتوان گفت
- بخش ۶۹ - غلام زنده دلانم که عاشق سره اند — غلام زنده دلانم که عاشق سره اند
- بخش ۷۱ - تکیه بر حجت و اعجاز و بیان نیز کنند — تکیه بر حجت و اعجاز و بیان نیز کنند
- بخش ۷۴ - ز سلطان کنم آرزوی نگاهی — ز سلطان کنم آرزوی نگاهی
- بخش ۷۸ - عرب که باز دهد محفل شبانه کجاست — عرب که باز دهد محفل شبانه کجاست
- بخش ۷۳ - خضر وقت از خلوت دشت حجاز آید برون — خضر وقت از خلوت دشت حجاز آید برون
- بخش ۷۶ - هوس هنوز تماشا گر جهانداری است — هوس هنوز تماشا گر جهانداری است
- بخش ۷۷ - فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است — فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است
- بخش ۷۹ - مانند صبا خیز و وزیدن دگر آموز — مانند صبا خیز و وزیدن دگر آموز
- بخش ۷۵ - با نشئه درویشی در ساز و دمادم زن — با نشئه درویشی در ساز و دمادم زن
- بخش ۸۰ - ای غنچهٔ خوابیده، چو نرگس نگران خیز — ای غنچهٔ خوابیده، چو نرگس نگران خیز