خالد نقشبندی
زاده ۱۱۹۳ – درگذشته ۱۲۴۲ هجری قمری، سلیمانیه
زندگی‌نامهٔ خالد نقشبندی
ضیاءالدّین ابوالبهاء مولانا خالد ذوالجناحین شهرزوری از علمای بزرگ شافعی و از مرشدان بلندپایهٔ طریقت نقشبندی است. او به قول اکثر نویسندگان در سال ۱۱۹۳ هجری قمری (۱۷۷۹ م) یا نزدیک به همین تاریخ در قصبهٔ قره‌داغ (از توابع سلیمانیهٔ عراق) چشم به جهان گشود و شب جمعه سیزدهم ذی‌القعدهٔ سال ۱۲۴۲ هجری قمری در ۴۹ سالگی درگذشت. تخلص وی در اشعارش «خالد» است. اشعار مولانا خالد نقشبندی به همت آقای سید جابر موسوی در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار خالد نقشبندی
شعرهای خالد نقشبندی
- غزل شماره ۳۲ — بازم افتاد به دل داغ نگاری که مپرس
- غزل شماره ۳۱ — دل پراکنده شد از یاد دلارامی باز
- غزل شماره ۲۹ — ندارد هیچ کس یاری چو یار من همایون فر
- غزل شماره ۳۰ — روزم از هجران شب دیجور شد بار دگر
- غزل شماره ۲۶ — مژده ای یعقوب دل کان یوسف کنعان رسید
- غزل شماره ۲۸ — ای به امید وصالت تلخی هجران لذیذ
- غزل شماره ۲۵ — جان به استقبال جانان می‌رود
- غزل شماره ۲۷ — سوگند به خالی ز رخت گشته پدید
- غزل شماره ۳۸ — عمر شد در کار ناهموار بر باد ای دریغ
- غزل شماره ۴۰ — باز شد دل به درون نائره افروز فراق
- غزل شماره ۳۶ — ای ز گلزار جهان شمشاد دلجویت غرض
- غزل شماره ۳۳ — مرد از هجر روی تو ای نازنین فریاد رس
- غزل شماره ۳۹ — ای که رویت را بود بر مهر تابان صد شرف
- غزل شماره ۳۵ — ز شوقت شمع چون پروانه رقاص
- غزل شماره ۳۷ — خدایا جز تو ما را نیست حافظ
- غزل شماره ۳۴ — بنازم نازنینی را که شد از عکس رخسارش
- غزل شماره ۴۱ — الا ای جامه صبر از غمت چاک
- غزل شماره ۴۲ — ای مه و خورشید از رخشنده رخسارت خجل
- غزل شماره ۴۵ — از بس که ز صهبای هوس بیخود و مستم
- غزل شماره ۴۸ — جانا خدا گواست ز دوریت ققنسم
- غزل شماره ۴۶ — عاشق و مست و خراب کیستم؟
- غزل شماره ۴۳ — به چوگان قضا بادا شکسته دست چوگانم
- غزل شماره ۴۷ — چه دولت بود یارب دوش من در خواب می‌دیدم
- غزل شماره ۴۴ — ز سودای خود ار خطی به کلک شوق بنشانم