خیالی بخارایی
درگذشته ۸۵۰ هجری قمری، بخارا
زندگی‌نامهٔ خیالی بخارایی
احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغ‌بیک می‌زیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزهٔ علمیهٔ اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار خیالی بخارایی
شعرهای خیالی بخارایی
- شمارهٔ ۳۶۰ — چه طرفه طرفه تو نقشی چه بوالعجب نوری
- شمارهٔ ۳۶۲ — دلا تا محنتی بر خود نبینی
- شمارهٔ ۳۶۳ — دلا چو روی به اقبال مقبلی داری
- شمارهٔ ۳۶۱ — خیز ای مست و سلامی به رخ ساقی گوی
- شمارهٔ ۳۶۴ — دلا ز لذت مستی گهی خبر یابی
- شمارهٔ ۳۶۷ — گر ای دل بر طریق عذرخواهی
- شمارهٔ ۳۶۶ — کجا باشد چو می روشن ضمیری
- شمارهٔ ۳۶۵ — شد باز به دیدار سحر چشم جهانی
- شمارهٔ ۳۷۵ - استقبال از همام تبریزی — منم و بادیهٔ عشق و دل آگاهی
- شمارهٔ ۳۶۸ — گر تو ای شمع شبی هم نفس من باشی
- شمارهٔ ۳۶۹ — گرچه بر اسب سلطنت شاهی و شاهزاده‌ای
- شمارهٔ ۳۷۰ — ما نداریم به غیر از جگرِ افگاری
- شمارهٔ ۳۷۱ — مرا ای مه اگر دیوانه گفتی
- شمارهٔ ۳۷۳ — مشکل عشق تو بسیار است و ما را دل یکی
- شمارهٔ ۳۷۲ — مرا در بزم رندان جرعه نوشی
- شمارهٔ ۳۷۴ — مشاطّه سر زلف تو ببرید به بازی
- شمارهٔ ۳۷۶ — نیست در عشق تو سوز من و شمع امروزی
- شمارهٔ ۳۷۷ — وصل جمشید طلب تا که به جامی برسی
- شمارهٔ ۴ — ای زده کوس شهنشاهی بر ایوان قدم
- شمارهٔ ۳ - در مدح خواجه عصمت بخارایی که استاد خیالی بوده — در این سراچهٔ فانی که منزل خطر است
- شمارهٔ ۲ — دوش از آب چشم خود در موج خون بودم شنا
- شمارهٔ ۱ — ای حرم عزّتت ملکت بی منتها
- شمارهٔ ۱ — تا چشم تو بر کمین دلها بنشست
- شمارهٔ ۲ — ای دوست کسی که عشق در سر دارد