خیالی بخارایی
درگذشته ۸۵۰ هجری قمری، بخارا
زندگینامهٔ خیالی بخارایی
احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر میزیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغبیک میزیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزهٔ علمیهٔ اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار خیالی بخارایی
شعرهای خیالی بخارایی
- شمارهٔ ۳۳۶ — گهی دل میخورد خونم گه از راه جفا دیده
- شمارهٔ ۳۳۸ - استقبال از امیرخسرو دهلوی — همه شب در غم آن ماه پاره
- شمارهٔ ۳۳۹ — از این شکسته دو روزی اگر جدا باشی
- شمارهٔ ۳۴۱ — ای اشک مرا از سر کویش خبری گوی
- شمارهٔ ۳۴۳ - استقبال از کمال خجندی — ای به بوی تو صبا شیفتهٔ هر چمنی
- شمارهٔ ۳۳۷ — نامهٔ طاعت و عصیان چه سفید و چه سیاه
- شمارهٔ ۳۴۰ — اگرچه مشک را باشد به هر سویی خریداری
- شمارهٔ ۳۴۲ — ای اشک چو در راه طلب گرم دویدی
- شمارهٔ ۳۴۷ — ای دل به طریقی سوی زلفش اگر افتی
- شمارهٔ ۳۴۵ — ای دل آن دم شرف صحبت دلبر یابی
- شمارهٔ ۳۴۸ — ای دل سر تسلیم بنه بر کف پایی
- شمارهٔ ۳۴۴ — ای پارسا که دایم رو در نماز داری
- شمارهٔ ۳۵۰ — ای که در عالم خوبی به لطافت علمی
- شمارهٔ ۳۴۶ — ای دل از خویش گذر تا که به جایی برسی
- شمارهٔ ۳۴۹ — ای که بر صفحهٔ مه خطّ غباری داری
- شمارهٔ ۳۵۱ — ای گذشته قدت از سرو به خوش رفتاری
- شمارهٔ ۳۵۵ — تا دلم را به غم هجر درانداختهای
- شمارهٔ ۳۵۶ — تا کی ای شوخ به هر بیخبری میسازی
- شمارهٔ ۳۵۷ — تا همچو غنچه خندان از خود به در نیایی
- شمارهٔ ۳۵۸ — تو ای مه گرچه شوخ و بیوفایی
- شمارهٔ ۳۵۹ — چند ای سرشکِ خون دم از پاکیِّ گوهر میزنی
- شمارهٔ ۳۵۳ — بدین شوخی که تو بنیاد داری
- شمارهٔ ۳۵۴ — تا در قدم اهل دلی خاک نگردی
- شمارهٔ ۳۵۲ — ای گل از روی تو آموخته خندان رویی