امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۲۱ — شکرت را شد اگر چه سپه موران مرکب
- شمارهٔ ۱۱۹ — ماهرویا، به خون من مشتاب
- شمارهٔ ۱۲۰ — ای ز تو خورشید چرخ در مرض تف و تاب
- شمارهٔ ۱۲۲ — ای ترا در دیده من جای خواب
- شمارهٔ ۱۲۳ — ای دل وامانده، خیز، ره سوی جانان طلب
- شمارهٔ ۱۱۸ — ای تمامی خواب من برده ز چشم نیم خواب
- شمارهٔ ۱۱۶ — چه آفت ست نمی دانم این به زیر نقاب
- شمارهٔ ۱۱۷ — اگر به گوشه نشینان نماید آن رخ خوب
- شمارهٔ ۱۲۵ — امشب شب من نور ز مهتاب دگر داشت
- شمارهٔ ۱۲۷ — بی شاهد رعنا به تماشا نتوان رفت
- شمارهٔ ۱۲۴ — ای ترک کمان ابرو، من کشته ابرویت
- شمارهٔ ۱۲۶ — تقدیر که یک چند مرا از تو جدا داشت
- شمارهٔ ۱۳۱ — بیچاره کسی کو به غم خوش پسران زیست
- شمارهٔ ۱۲۹ — تا بر سر بازار به مستی قدمش رفت
- شمارهٔ ۱۳۰ — جز صورت تو ماه سما را چه توان گفت
- شمارهٔ ۱۲۸ — افسوس ازین عمر که بر باد هوا رفت
- شمارهٔ ۱۳۳ — آبادتر آن سینه که از عشق خراب است
- شمارهٔ ۱۳۶ — روی تو به پیش نظر آسایش جان است
- شمارهٔ ۱۳۴ — خرم دل آن کس که به رخسار تو دیده ست
- شمارهٔ ۱۳۵ — ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است
- شمارهٔ ۱۳۷ — زلف تو به هر آب مصفا نتوان شست
- شمارهٔ ۱۳۸ — ای عید دوم آمده روی چو نگارت
- شمارهٔ ۱۳۹ — ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت
- شمارهٔ ۱۳۲ — در هجر توام کار به جز آه و فغان نیست