امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۷۴۹ — بیا شبی بر من سرخوش از شراب شده
- شمارهٔ ۱۷۵۲ — مدار جان من از بهر جان ما روزه
- شمارهٔ ۱۷۵۵ — بکش به گرد رخ خط دلربا پرده
- شمارهٔ ۱۷۵۴ — چو بوی زلف تو همراهی صبا کرده
- شمارهٔ ۱۷۵۳ — مهی در آمده و در درونه جا کرده
- شمارهٔ ۱۷۵۰ — رسید وقت که هر روز بامداد پگه
- شمارهٔ ۱۷۴۸ — ای عشقت آتشی به همه شهر درزده
- شمارهٔ ۱۷۵۱ — به کوی عقل مرو، گر به عشوه بردی راه
- شمارهٔ ۱۷۶۱ — جهان تا مه روشنت ساخته
- شمارهٔ ۱۷۶۲ — لبت در سخن انگبین ریخته
- شمارهٔ ۱۷۵۷ — مکش به ناز مرا، ای به ناز پرورده
- شمارهٔ ۱۷۶۰ — مه به زلف تو گر شود بسته
- شمارهٔ ۱۷۵۶ — چو خاست صبحدم آن مه ز خواب پژمرده
- شمارهٔ ۱۷۵۹ — ای رخت شمع حسن برکرده
- شمارهٔ ۱۷۵۸ — ای فراق تو یار دیرینه
- شمارهٔ ۱۷۶۳ — در اوصاف خود عقل را ره مده
- شمارهٔ ۱۷۶۴ — قلاشم، ای منکر، مرا دربانی میخانه ده
- شمارهٔ ۱۷۶۵ — جان بهانه طلب و شکل تو نازآلوده
- شمارهٔ ۱۷۶۷ — ای دل، ار تو عاشقی، زین غم خلاص جان مخواه
- شمارهٔ ۱۷۷۰ — ای لبت شهر پر شکر کرده
- شمارهٔ ۱۷۶۹ — به باغ سایه ابرست و آب در سایه
- شمارهٔ ۱۷۶۶ — ای گل که چنین در بغلت تنگ گرفته
- شمارهٔ ۱۷۶۸ — به گردت باد سردی هر دم از عشاق دیوانه
- شمارهٔ ۱۷۷۱ — قاصد نیامد کآورد زان نامسلمان نامه ای