امیرخسرو دهلوی
درگذشته ۷۲۵ هجری قمری، دهلی
زندگی‌نامهٔ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاصل کرد. وی از موسیقی نیز بهرمند بوده و از موسیقیدانان مشهور زمان خود به شمار می‌رفته است. وی در نظم و نثر استاد بود و آثار بسیاری از خود باقی گذاشته که ازجملهٔ آنها دیوان قصاید و غزلیات اوست. علاوه بر آن خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز استقبال کرده و آن را جواب گفته است. وی سرانجام در سن هفتاد و پنج سالگی در سال ۷۲۵ هجری قمری در دهلی وفات یافت.
آثار امیرخسرو دهلوی
شعرهای امیرخسرو دهلوی
- شمارهٔ ۱۷۹۹ — ای باد، حدیث دلم آنجاش بگویی
- شمارهٔ ۱۷۹۶ — رخساره مکن راست به جایی که تو باشی
- شمارهٔ ۱۷۹۷ — مست آمده ای باز به مهمان که بودی؟
- شمارهٔ ۱۸۰۲ — شتربانا، دمی محمل میارای
- شمارهٔ ۱۸۰۱ — ای آنکه تو سلطان همه سیمبرانی
- شمارهٔ ۱۸۰۰ — ای باد، سلام دلم آنجا برسانی
- شمارهٔ ۱۸۰۳ — مرا زان میر خوبان نیست روزی
- شمارهٔ ۱۷۹۸ — دیدی که حق خدمت بسیار ندیدی
- شمارهٔ ۱۸۰۵ — چنین کان خنده شیرین تو کردی
- شمارهٔ ۱۸۰۷ — شکستی طره، تا در سر چه داری؟
- شمارهٔ ۱۸۰۹ — دلا، با غمزه خوبان چه بازی؟
- شمارهٔ ۱۸۰۴ — چه کردم کآخرم فرمان نکردی
- شمارهٔ ۱۸۱۰ — رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟
- شمارهٔ ۱۸۱۱ — اگر تو سرگذشت من بدانی
- شمارهٔ ۱۸۰۶ — ز رحمت چشم بر چاکر نداری
- شمارهٔ ۱۸۰۸ — مرا چند آخر از خود دور داری؟
- شمارهٔ ۱۸۱۴ — دیوانه شدم ز یار بدخوی
- شمارهٔ ۱۸۱۳ — سزد گر نیکویی در من ببینی
- شمارهٔ ۱۸۱۲ — نگارین مرا شد نوجوانی
- شمارهٔ ۱۸۱۹ — ای آنکه تمام هم چو ماهی
- شمارهٔ ۱۸۱۵ — بر لب اثر شراب داری
- شمارهٔ ۱۸۱۷ — نی کار کسی ست عشقبازی
- شمارهٔ ۱۸۱۸ — ای برده دلم به دلستانی
- شمارهٔ ۱۸۱۶ — جانا، تو زغم خبر نداری