مشتاق اصفهانی
زاده ۱۱۰۱ – درگذشته ۱۱۶۹ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ مشتاق اصفهانی
میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده‌شد
آثار مشتاق اصفهانی
شعرهای مشتاق اصفهانی
- شمارهٔ ۱۴۸ — چه شود که اهل جهان به کسی ز تف غم او شرری نرسد
- شمارهٔ ۱۴۶ — منم آنکه هر نفسم به دل ستمی ز عشوه‌گری رسد
- شمارهٔ ۱۴۵ — من و پاس تیر جفای او که مباد بر جگری رسد
- شمارهٔ ۱۵۱ — کسان مشغول کار خویش و من مشغول یار خود
- شمارهٔ ۱۴۷ — به جز میی که لب لعل یار من دارد
- شمارهٔ ۱۴۹ — یارم به کنار امشب آمد
- شمارهٔ ۱۵۰ — چو شمعم کشت و آسوده ز آه شعله بار خود
- شمارهٔ ۱۵۲ — قاصدی باز آمد و حرفی ز جائی می‌زند
- شمارهٔ ۱۵۸ — عاشق ز دل و جان چه خبر داشته باشد
- شمارهٔ ۱۵۳ — بدی از نیک بر نمی‌آید
- شمارهٔ ۱۵۵ — تا کوی تو بی‌رهبری و راهبری چند
- شمارهٔ ۱۵۹ — پی چه گلبن بختم گل مراد دهد
- شمارهٔ ۱۵۴ — دیدی آخر آنچه با من طالع ناساز کرد
- شمارهٔ ۱۵۶ — خوبان سزد که پنجه بخونم فرو کنند
- شمارهٔ ۱۶۰ — گرنه ز بیوفایی گل یاد میکند
- شمارهٔ ۱۵۷ — آنان که می طلب زخم آرزو کنند
- شمارهٔ ۱۶۸ — دل بیقرار عاشق نفسی قرار گیرد
- شمارهٔ ۱۶۶ — باز چه شد که با من او هیچ سخن نمی‌کند
- شمارهٔ ۱۶۱ — هرگز ای گل از تو بلبل شیوه یاری ندید
- شمارهٔ ۱۶۴ — گردم بسر کویت دیوانه چنین باید
- شمارهٔ ۱۶۲ — زحی لیلی از ناز بیرون نیاید
- شمارهٔ ۱۶۵ — به رخ صد پرده آن پیدا و پنهان در نظر دارد
- شمارهٔ ۱۶۳ — خوش آن گروه که در بر رخِ جهان بستند
- شمارهٔ ۱۶۷ — گشت مرغی زخمی تیری دلم آمد به یاد