مشتاق اصفهانی
زاده ۱۱۰۱ – درگذشته ۱۱۶۹ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ مشتاق اصفهانی
میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده‌شد
آثار مشتاق اصفهانی
شعرهای مشتاق اصفهانی
- شمارهٔ ۱۲۴ — دولت فقر آفت زوال ندارد
- شمارهٔ ۱۲۳ — رَستنش از دامت احتمال ندارد
- شمارهٔ ۱۲۸ — کسیکه دور شدت چون ز آستان میرد
- شمارهٔ ۱۲۶ — از آن غم را دل ما خانه باشد
- شمارهٔ ۱۲۷ — نیم غمین که به گردون مرا فغان نرسد
- شمارهٔ ۱۲۵ — خوانم او را دعا همین باشد
- شمارهٔ ۱۲۱ — سر کوی اوست جایی که صبا گذر ندارد
- شمارهٔ ۱۲۲ — نشاط‌انگیز آفاق است اگر صاحبدمی خندد
- شمارهٔ ۱۳۴ — خدات خواهی اگر از بلا نگه دارد
- شمارهٔ ۱۲۹ — چه عجب که وقت مردن به مزار ما بیاید
- شمارهٔ ۱۳۶ — نه هر مهی روش مهرگستری داند
- شمارهٔ ۱۳۵ — روزی که مرغ وحشی دل با تو رام بود
- شمارهٔ ۱۳۰ — از دم باد صبا بوی کسی می‌آید
- شمارهٔ ۱۳۱ — یار یار امروز یاری نیست یاران را چه شد
- شمارهٔ ۱۳۲ — خواهد آورد خط و ترک جفا خواهد کرد
- شمارهٔ ۱۳۳ — مرا بخت سبز از فلک دوش بود
- شمارهٔ ۱۳۸ — دل چرا چون شمع جز آه سربارش نباشد
- شمارهٔ ۱۴۱ — شام شد زلف سیاه تو به یادم آمد
- شمارهٔ ۱۴۰ — صد چشمم و رخسار تو دیدن نگذارند
- شمارهٔ ۱۴۳ — خوش آنکه مرا وصل تن سیمنتی بود
- شمارهٔ ۱۴۴ — خوش آنکه شمع خلوتم آن سروناز بود
- شمارهٔ ۱۴۲ — گفتم ز صبر کار بسامان شود نشد
- شمارهٔ ۱۳۷ — بوسه‌ای دوش ز لعل تو براتم دادند
- شمارهٔ ۱۳۹ — مژده ای دل که شب فرقت یار آخر شد