مشتاق اصفهانی
زاده ۱۱۰۱ – درگذشته ۱۱۶۹ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ مشتاق اصفهانی
میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده‌شد
آثار مشتاق اصفهانی
شعرهای مشتاق اصفهانی
- شمارهٔ ۷۳ — دلم ز خاک ره آن غیرت پری برداشت
- شمارهٔ ۷۵ — سوی غربت آن بت خودکام محمل بست و رفت
- شمارهٔ ۸۰ — دور از توام بجز غم و رنج و ملال چیست
- شمارهٔ ۷۴ — زان در کجا توان رفت از بی‌پناهی ای دوست
- شمارهٔ ۷۶ — منم که داغ عزیزان هر دیارم سوخت
- شمارهٔ ۷۹ — اگر حرم بود ار دیرخانه خانه تست
- شمارهٔ ۷۷ — به دل چگونه توان داغ عشق پنهان داشت
- شمارهٔ ۷۸ — گشته‌ام از فیض عشق موی به مو دوست دوست
- شمارهٔ ۸۲ — زد قدم هرکس به گیتی پیشه دیگر گرفت
- شمارهٔ ۸۸ — کجا ز قهر تو غیر از توام پناهی هست
- شمارهٔ ۸۳ — ز ناز هرگزت از من اگر سئوالی نیست
- شمارهٔ ۸۷ — بگذر از دیر و حرم جانانه جای دیگر است
- شمارهٔ ۸۱ — گوشت کجا به ناله‌ام ای‌دل فریب هست
- شمارهٔ ۸۴ — جز عشق که اشرف بود از جمله کمالات
- شمارهٔ ۸۵ — از دوست قالب من دیوانه پرشده است
- شمارهٔ ۸۶ — به ناله صبحدمم بلبل خوش‌الحان گفت
- شمارهٔ ۹۴ — نه صیدی جان برد از صیدگاه چشم فتانت
- شمارهٔ ۹۱ — بر لب بغیر ناله که دمساز مانده است
- شمارهٔ ۹۶ — عالم خراب از نگه می‌پرست تست
- شمارهٔ ۸۹ — بر اوست رحم که درمانده دل افتاده است
- شمارهٔ ۹۵ — فلک سرگشته از سودای عشقست
- شمارهٔ ۹۰ — گر بعاشق سر عتابش نیست
- شمارهٔ ۹۲ — بر بلبل آنچه از ستم باغبان گذشت
- شمارهٔ ۹۳ — گر چو من از گلشن عشقش بدل جز خار نیست