اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۳۲۵ — تا کی از هجر تو بی‌خواب و خورم باید بود؟
- غزل شمارهٔ ۳۲۷ — نازنینا، حسن و خوبی با وفا بهتر بود
- غزل شمارهٔ ۳۲۰ — چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون می‌نهند
- غزل شمارهٔ ۳۲۱ — ز دور ار ترا ناتوانی ببیند
- غزل شمارهٔ ۳۲۳ — دل از فراق شما دردمند خواهد بود
- غزل شمارهٔ ۳۲۴ — همیشه تا تن من برقرار خواهد بود
- غزل شمارهٔ ۳۲۶ — دوشم از وصل کار چون زر بود
- غزل شمارهٔ ۳۲۲ — آنرا که چون تو لاله رخی در سرا بود
- غزل شمارهٔ ۳۲۸ — آن روز کو که روی غم اندر زوال بود؟
- غزل شمارهٔ ۳۳۳ — این چنین نقشی اگر در چین بود
- غزل شمارهٔ ۳۲۹ — دیگی که پار پختم چون ناتمام بود
- غزل شمارهٔ ۳۳۱ — میان ما و تو دوری به اختیار نبود
- غزل شمارهٔ ۳۳۵ — دوش بی‌روی تو باغ عیش را آبی نبود
- غزل شمارهٔ ۳۳۰ — تو را که گفت که من بی‌تو می‌توانم بود
- غزل شمارهٔ ۳۳۴ — روز هجران آن نگار این بود
- غزل شمارهٔ ۳۳۲ — سر دردم بر طبیب آسان نبود
- غزل شمارهٔ ۳۴۲ — عشق همان به که به زاری بود
- غزل شمارهٔ ۳۴۱ — روز وداع گریه نه در حد دیده بود
- غزل شمارهٔ ۳۴۳ — غیر ازو هر چه هست بازی بود
- غزل شمارهٔ ۳۳۹ — به سر زلف سیه دوش گره برزده بود
- غزل شمارهٔ ۳۳۸ — هر که با عارض زیبای تو خو کرده بود
- غزل شمارهٔ ۳۴۰ — خسروم با لب شیرین به شکار آمده بود
- غزل شمارهٔ ۳۳۶ — من از آنِ که شَوَم کو نه ازان تو بُوَد؟
- غزل شمارهٔ ۳۳۷ — دل به خیالی دگر خانه جدا کرده بود