اوحدی مراغه‌ای
زاده ۶۷۳ – درگذشته ۷۳۸ هجری قمری، مراغه
آثار اوحدی مراغه‌ای
شعرهای اوحدی مراغه‌ای
- غزل شمارهٔ ۳۴۵ — ای کون و مکان از تو، اندر چه مکانی خود؟
- غزل شمارهٔ ۳۴۶ — در هر ولایتی ز شرف نام ما رود
- غزل شمارهٔ ۳۴۸ — گفتم: که: بی‌وصال تو ما را به سر شود
- غزل شمارهٔ ۳۴۴ — روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خود
- غزل شمارهٔ ۳۵۰ — رخت دل بدزدد نهان شود
- غزل شمارهٔ ۳۴۹ — ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟
- غزل شمارهٔ ۳۴۷ — آن فروغ دیده و آن راحت دل می‌رود
- غزل شمارهٔ ۳۵۱ — هر که او بیدق این عرصه شود شاه شود
- غزل شمارهٔ ۳۵۳ — بی‌تو دل و جان من زیر و زبر میشود
- غزل شمارهٔ ۳۵۴ — فتنه بود آن چشم و ابرو نیز یارش میشود
- غزل شمارهٔ ۳۵۷ — بریدن حیفم آید بعد از آن عهد
- غزل شمارهٔ ۳۵۹ — تو آن گم کرده را مشنو که بی‌زاری پدید آید
- غزل شمارهٔ ۳۵۲ — در عشق اگر زبان تو با دل یکی شود
- غزل شمارهٔ ۳۵۵ — کو دیده‌ای که بی‌تو به خون تر نمی‌شود؟
- غزل شمارهٔ ۳۵۸ — گفتی: ز عشق بازی کاری نمی‌گشاید
- غزل شمارهٔ ۳۵۶ — شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمود
- غزل شمارهٔ ۳۶۲ — گر آن کاری که من دانم بر آید
- غزل شمارهٔ ۳۶۵ — هر که مشغول تو گشت از دگران باز آید
- غزل شمارهٔ ۳۶۱ — سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآید
- غزل شمارهٔ ۳۶۳ — مرا از بخت اگر کاری برآید
- غزل شمارهٔ ۳۶۴ — مرا گر ز وصل تو رنگی برآید
- غزل شمارهٔ ۳۶۶ — هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آید
- غزل شمارهٔ ۳۶۰ — برین دل هر دم از هجر تو دیگر گونه خار آید
- غزل شمارهٔ ۳۶۷ — دل سرمست من آن نیست که با هوش آید