سیف فرغانی
زندگی‌نامهٔ سیف فرغانی
سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه اشعار او از غزل و فصیده و قطعه و رباعی حدود ده الی یازده هزار بیت است. وی ارادتی وافر به سعدی داشته و بین آن دو مکاتباتی نیز بوده است. این شاعر بزرگوار در سال ۷۴۹ هجری در یکی از خانقاه های آقسرا وفات یافت. قصیدهٔ او که با مصرع «هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد» آغاز می‌شود و گویا خطاب به مغولان مهاجم سروده شده از اشعار معروف این شاعر آزاده است
آثار سیف فرغانی
شعرهای سیف فرغانی
- شمارهٔ ۷۶ — اختر ازخدمت قمر دورست
- شمارهٔ ۷۹ — دل تنگم و ز عشق توام بار بر دلست
- شمارهٔ ۷۸ — هرچه خواهی کن که برما دست حکمت مطلقست
- شمارهٔ ۸۰ — تو آن شاهی که سلطانت غلامست
- شمارهٔ ۷۷ — دلرا چو کرد عشق تهی و فرو نشست
- شمارهٔ ۷۵ — نسخه عشق تو بر رق دلم مسطورست
- شمارهٔ ۸۲ — دلبرا عشق تو نه کار منست
- شمارهٔ ۸۱ — بس کور دلست آنکه به جز تو نگرانست
- شمارهٔ ۸۴ — مهی که از غم عشقش دلم پر ازخونست
- شمارهٔ ۸۵ — هم کوی تو از جهان برونست
- شمارهٔ ۸۶ — یار من خسرو خوبان ولبش شیرینست
- شمارهٔ ۸۸ — دل درو بند که دلدارت اوست
- شمارهٔ ۸۷ — روی از خلق بگردان که بحق راه اینست
- شمارهٔ ۸۳ — ای که لعل لب تو آبخور جان منست
- شمارهٔ ۸۹ — دوست سلطان و دل ولایت اوست
- شمارهٔ ۹۰ — آن عاشقی که طعمه عشق تو جان اوست
- شمارهٔ ۹۲ — ماه دو هفته را نبود نور روی دوست
- شمارهٔ ۹۱ — آفتاب حسن را برج شرف شد روی دوست
- شمارهٔ ۹۳ — عاشقانرا می دهد دایم نشان از روی دوست
- شمارهٔ ۹۴ — ترا من دوست دارم تا جهان هست
- شمارهٔ ۹۶ — مرا با رخ تو نظر بهر چیست
- شمارهٔ ۹۵ — همچو من وصل ترا هیچ سزاواری هست
- شمارهٔ ۹۷ — ای دریغا کز وصال یار ما را رنگ نیست
- شمارهٔ ۹۸ — دلبرا عشق تو اندر دل وجان داشتنیست