سیف فرغانی
زندگی‌نامهٔ سیف فرغانی
سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه اشعار او از غزل و فصیده و قطعه و رباعی حدود ده الی یازده هزار بیت است. وی ارادتی وافر به سعدی داشته و بین آن دو مکاتباتی نیز بوده است. این شاعر بزرگوار در سال ۷۴۹ هجری در یکی از خانقاه های آقسرا وفات یافت. قصیدهٔ او که با مصرع «هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد» آغاز می‌شود و گویا خطاب به مغولان مهاجم سروده شده از اشعار معروف این شاعر آزاده است
آثار سیف فرغانی
شعرهای سیف فرغانی
- شمارهٔ ۱۰۵ — چون کنم ای جان مرا از چون تو یاری چاره نیست
- شمارهٔ ۱۰۶ — مرا که یک نفس از وصل یار سیری نیست
- شمارهٔ ۱۰۲ — عاشقان را در ره عشق آرمیدن شرط نیست
- شمارهٔ ۱۰۱ — مرا بغیر تو اندر جهان دگر کس نیست
- شمارهٔ ۱۰۴ — کیست کاندر دو جهان عاشق دیدار تو نیست
- شمارهٔ ۹۹ — در سمن با آن طراوت حسن این رخسار نیست
- شمارهٔ ۱۰۳ — جانا بیا که مرا جان دریغ نیست
- شمارهٔ ۱۰۰ — دل زمن برد آنکه جان را نزد او مقدارنیست
- شمارهٔ ۱۰۷ — چون ترا میل و مرا از تو شکیبایی نیست
- شمارهٔ ۱۱۱ — آن نکوروی که روی از نظرم پنهان داشت
- شمارهٔ ۱۱۰ — کسی کو غم عشق جانان نداشت
- شمارهٔ ۱۰۸ — گشت روی زمین چو صحن بهشت
- شمارهٔ ۱۱۳ — در کوی عشق هرکه چومن سیم وزر نداشت
- شمارهٔ ۱۱۲ — ماه پیش رخ تو تاب نداشت
- شمارهٔ ۱۰۹ — آن نگاری کو رخ گلرنگ داشت
- شمارهٔ ۱۱۴ — گرچه متاع جان بر جانان خطر نداشت
- شمارهٔ ۱۱۷ — یار در شیرینی از شکر گذشت
- شمارهٔ ۱۱۶ — در آن زمان که دلم میل با جمالی داشت
- شمارهٔ ۱۱۸ — منم آن کس که عشق یارم کشت
- شمارهٔ ۱۲۰ — عاشق روی تو از کوی تو ناید در بهشت
- شمارهٔ ۱۱۹ — شکری به جان خریدم ز لب شکرفروشت
- شمارهٔ ۱۲۱ — ای نور دیده دیده ز (روی) تو نور یافت
- شمارهٔ ۱۲۲ — عشق تو عالم دل جمله بیکبار گرفت
- شمارهٔ ۱۱۵ — زنده دل نبود کسی کو ذوق درویشان نداشت