حکیم سبزواری

زندگی‌نامهٔ حکیم سبزواری

ملا هادی سبزواری (۱۲۱۲-۱۲۸۹ هجری قمری) معروف به حکیم سبزواری فقیه و متکلم و فیلسوف شیعه ایرانی است. او در شهر سبزوار به دنیا آمد. پدرش حاج میرزا مهدی سبزواری یکی از علما بود. ملا هادی غزل‌های حکمی و عرفانی نیز سروده‌است و در شعر «اسرار» تخلص می‌کرد. ملا هادی سبزواری عصر روز بیست و پنجم ذی الحجه سال ۱۲۸۹ قمری درگذشت. آرامگاه او در دروازه نیشابور سبزوار (اکنون معروف به فلکه زند) قراردارد. دیوان فارسی حکیم سبزواری به همت آقای علی پی‌سپار با استفاده از سایت کتابخانهٔ تصوف در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

آثار حکیم سبزواری

• حکیم سبزواری
  • دیوان اشعار

شعرهای حکیم سبزواری

• شمارهٔ ۱۰۳ — غم از حد برونی دارم امروز
• شمارهٔ ۱۰۱ — ریزد عرق ز روی تو یادانه گهر
• شمارهٔ ۱۰۲ — ای شعله رخ آتش بدلم در زدهٔ باز
• شمارهٔ ۹۶ — سر که ندارد ز تو سودا بگور
• شمارهٔ ۹۷ — جاءَ الصَّبا بِعِطر رَیاحین و الزَّهَر
• شمارهٔ ۹۸ — روردهٔ میناکشی چشم سیه مستش نگر
• شمارهٔ ۱۰۰ — گل می دمد ز شاخ و وزد باد نوبهار
• شمارهٔ ۹۹ — رخ است این یا قمر یا آتش طور
• شمارهٔ ۱۰۹ — مه آیینه داری است از طلعتش
• شمارهٔ ۱۱۱ — ز جهان بود وجود تو غرض
• شمارهٔ ۱۰۷ — مدتی شد دل گمگشته نیامد خبرش
• شمارهٔ ۱۰۸ — دوش به گوشم رساند نکتهٔ غیبی سروش
• شمارهٔ ۱۰۴ — در دام خود کی افکند صیاد عشق اهل هوس
• شمارهٔ ۱۱۰ — کم اسی صیاد فی جوالقفص
• شمارهٔ ۱۰۵ — غم عشقی ز نشاط دو سرا ما را بس
• شمارهٔ ۱۰۶ — بدیدم آنچه در هجر جمالش
• شمارهٔ ۱۱۲ — دمیده بر رخ آن نازنین خط
• شمارهٔ ۱۱۳ — افسردگانیم از باده کوشط
• شمارهٔ ۱۱۶ — جدا شد از بر من یار گلعذار دریغ
• شمارهٔ ۱۱۴ — هزاران آفرین بر جان حافظ
• شمارهٔ ۱۱۵ — شمع رویش چو برافروخت ببزم ابداع
• شمارهٔ ۱۱۷ — ساقی بیا که عمر گران‌مایه شد تلف
• شمارهٔ ۱۱۸ — ای بکوی عافیت برداشته آهنگ عشق
• شمارهٔ ۱۱۹ — نقش دیوان قضا آیتی از دفتر عشق