حکیم سبزواری

زندگی‌نامهٔ حکیم سبزواری

ملا هادی سبزواری (۱۲۱۲-۱۲۸۹ هجری قمری) معروف به حکیم سبزواری فقیه و متکلم و فیلسوف شیعه ایرانی است. او در شهر سبزوار به دنیا آمد. پدرش حاج میرزا مهدی سبزواری یکی از علما بود. ملا هادی غزل‌های حکمی و عرفانی نیز سروده‌است و در شعر «اسرار» تخلص می‌کرد. ملا هادی سبزواری عصر روز بیست و پنجم ذی الحجه سال ۱۲۸۹ قمری درگذشت. آرامگاه او در دروازه نیشابور سبزوار (اکنون معروف به فلکه زند) قراردارد. دیوان فارسی حکیم سبزواری به همت آقای علی پی‌سپار با استفاده از سایت کتابخانهٔ تصوف در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

آثار حکیم سبزواری

• حکیم سبزواری
  • دیوان اشعار

شعرهای حکیم سبزواری

• شمارهٔ ۱۴۸ — از بهترین سلالهٔ آدم توئی بهین
• شمارهٔ ۱۴۷ — ای رخت برگ گل سور و لبان نیز چنان
• شمارهٔ ۱۵۰ — فلک گشته سرگشتهٔ کوی او
• شمارهٔ ۱۵۱ — حرف اغیار دغا در حق یاران مشنو
• شمارهٔ ۱۴۴ — راه خواهی رخت بر دریا فکن
• شمارهٔ ۱۴۵ — شدم صدره به زیر سنگ طفلان در جنون پنهان
• شمارهٔ ۱۴۹ — فتنه چسان بپا شود خیز بیا که همچنین
• شمارهٔ ۱۴۶ — کلاه دلربائی بر سرش بین
• شمارهٔ ۱۵۷ — ای نرگست سحر آفرین لعلت شکرخا آمده
• شمارهٔ ۱۵۲ — از باده مغز تر کن و آن یار نغز جو
• شمارهٔ ۱۵۳ — راه عشق است و بهرگام دوصد جان بگرو
• شمارهٔ ۱۵۴ — ای مهر همچو مه ز رخت کرده کسب ضو
• شمارهٔ ۱۵۸ — گیرم نقاب برفکنی از رخ چو ماه
• شمارهٔ ۱۵۵ — قد کاد شمسی تخفی شعاعه
• شمارهٔ ۱۵۶ — چو ماه چارده دارم نگاری چارده‌ساله
• شمارهٔ ۱۵۹ — از مژه گرچشم مستت دست در خنجر زده
• شمارهٔ ۱۶۰ — دل مستمند و حیران بهوای آب و دانه
• شمارهٔ ۱۶۲ — نه بگویمت که مهری نه بخوانمت که ماهی
• شمارهٔ ۱۶۱ — خوشا جانی که جانانش تو باشی
• شمارهٔ ۱۶۳ — هذ اغزال هلال السمآء مضناکی
• شمارهٔ ۱۶۴ — صبا برگو بآن شیرین که گاهی
• شمارهٔ ۱۶۵ — دلا دیریست دور از دلستانی
• شمارهٔ ۱۶۶ — پا مانده در گل در سرزمینی
• شمارهٔ ۱۶۷ — خاک در تو ما را به ز آب زندگانی